بایگانی ماهیانه: مهر ۱۳۹۴

نماد و نشانه‌های مذهبی در ترانه‌های ایرانی

از اولین ترانه‌هایی که در آن اشاره‌ای به نشانه‌های مذهبی شده است، ترانه‌ای با صدای پوران شاپوری بود که می‌گفت: (ز دامن گلدسته‌ها، در این غروب جانفزا، پیچید صدای «الله‌ُاکبر»). این اشاره به بانگ اذان از سر گلدسته، و مخصوصا آن «اللهُ‌اکبر» همراه با ساز و آواز و صدای زن، مورد اعتراض جامعه‌ی روحانیت قرار گرفت. دست اندر کاران، دست به کار شدند و آن بخش از ترانه را عوض کردند. شد:‌ (به گوشم از گلدسته‌ها، در این غروب غم‌فزا! آید صدایی، بانگی دلارا.) که آن را الهه خواند.

ادامه‌ی خواندن