م. آزاد ـ گل باغ آشنایی (مجموعه ترانه‌ها)

گل باغ آشنایی
محمود مشرف آزاد تهرانی
(م. آزاد)

گل من، پرنده‌ای باش و به باغِ باد بگذر
مه من، شکوفه‌ای باش و به دشتِ آب بنشین

گلِ باغِ آشنایی، گلِ من، کجا شکفتی
که نه سرو می‌شناسد
نه چمن سراغ دارد؟

نه کبوتری که پیغامِ تو آورد به بامی
نه به دست باد مستی گل آتشین جامی
نه بنفشه‌ای
نه جویی.
نه نسیمِ گفت‌و‌گویی
نه کبوترانِ پیغام
نه باغ‌های روشن!

گل من، میان گل‌های کدام دشت خُفتی
به کدام راه خواندی
به کدام راه رفتی؟
گل من،
تو راز ما را به کدام دیو گفتی؟
که بُریده ریشهٔ مهر، شکسته شیشهٔ دل؟

منم این گیاه تنها،
به گلی امید بسته
همه شاخه‌ها شکسته

به امیدها نشستیم و به یادها شکفتیم
و در آن سیاه منزل،
به هزار وعده ماندیم
و به یک فریب خفتیم. . .

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone