نمونهٔ‌ فارسی‌شدهٔ‌ ترانه‌های مشهور

اصطلاح «دوباره‌خوانی» ترانه بیشتر به معنای اجرای دوبارهٔ ترانه‌ای قدیمی و مشهور با صدای خواننده‌ای معاصرتر است. مثل ترانهٔ‌ «امشب در سر شوری دارم [غوغای ستارگان]» [+] یا تک‌ترانهٔ «مرا ببوس» [+].

در جهان موسیقی اما گاهی آهنگ ترانه‌ای چنان از حسن استقبال عمومی برخوردار می‌شود که ترانه‌سرایی در کشورهای دیگر هم شعری به زبان خود بر همان آهنگ می‌گذارد و خواننده‌ای آن را اجرا می‌کند. این ترانه‌ها هم شکل دیگری از «بازخوانی»‌ هستند که نزد اهل موسیقی Cover نامیده می‌شود.

در ایران پیشینهٔ شعر تازه بر آهنگی به شهرت رسیده به آهنگ‌های مصری ـ عربی می‌رسد و بیشتر در نمونهٔ ترانه‌های به اصطلاح کوچه و بازار که به لاله‌زاری شهرت دارد. در این شکل از بازتولید ترانه به زبان‌های دیگر، ترانه‌سرا نسبت به توانی‌اش در سرودن، فضا و معنای شعر ترانه‌ٔ اصلی را هم در نظر دارد و لحاظ می‌کند. گاه اما فقط آهنگ به شهرت رسیدهٔ آن ترانه مد نظر است و شعر تازه‌ای روی آن می‌نشیند. (مثل ترانهٔ وطن سرودهٔ ایرج جنتی‌عطایی بر آهنگ کولی از خوزه فیلیسیانو)

در دههٔ پنجاه شمسی اما با رواج کانال‌های رادیویی در جهان و امکان دسترسی آسان‌ و باخبر شدن از تازه‌های روز جهان موسیقی؛ و البته موهبت! نبودن قانون «کپی‌رایت» و حق مولف و مصنف در ایران زمینه‌ساز بازتولید انبوهی از ترانه‌هایی شد که آهنگ آن قبلا در جهان به شهرت کافی رسیده و اینجا کافی بود شعری بر همان ملودی سوار کنند و خواننده‌ای نمونهٔ «به فارسی‌خوانده‌شدهٔ» آن را اجرا کند.

در سابقهٔ ترانه‌هایی از ایندست نام «کریم فکور» و «پرویز وکیلی» به عنوان ترانه‌سرا و «الهه» در مقام خوانندهٔ آن ترانه‌ها بیشتر دیده می‌شود. در جعبهٔ‌ موسیقی این صفحه تعدادی از نمونهٔ‌ اصلی و نسخهٔ به فارسی برگردانده شدهٔ همان ترانه را که در آرشیو داشته‌ام خواهید شنید. شما هم اگر نمونه‌های دیگری سراغ دارید که در این مجموعه نیست، خبر بدهید تا به آن اضافه کنم.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone