نام و یاد «مادر» در ترانه‌های ایرانی (مجموعه ترانه‌ها)

در تاریخ ادبیات ایران ـ به‌خصوص در شعر فارسی ـ «مادر» جایگاهی ویژه دارد. از مقام ارجمند او به شایستگی و سپاس یاد می‌کنند و قدر و منزلت او را به سروده‌ای درخور، پاس داشته‌اند.

در هنر موسیقی و آواز هم ترانه‌هایی که خطاب به مادر و در سپاسمندی از زحمات او خوانده شده کم نیستند. تفاوت این ترانه‌ها با اشعاری که شاعران کلاسیک در شأن مادر سروده‌اند شاید در اندوه و حسرتی‌ست که در شعر اکثر ترانه‌ها وجود دارد. این ترانه‌ها اغلب غم‌انگیز، با کلامی از سر دریغ و درد، با صدایی حزین و بغض‌آلود، و بیشتر انگار پس از مرگ مادر سروده و خوانده شده است.

در جعبهٔ موسیقی این صفحه تعدادی ترانه‌هایی که برای «مادر» (نامادری، و مادر بزرگ) خوانده شده را با صدای خوانندگان مختلف در اجراهای متفاوت خواهید شنید. (ترتیب قرار گرفتن ترانه‌ها بر اساس حروف الفبا و نام خواننده است). شما هم اگر نمونه‌های سراغ دارید بفرستید تا به این مجموعه اضافه شود.

از دیگر افراد خانواده:
مجموعه ترانه‌های «پدر»
مجموعه ترانه‌های «مادر»
مجموعه ترانه‌های «همسر»
مجموعه ترانه‌های «فرزند:‌ دختر ـ پسر»
مجموعه ترانه‌های «اقوام و وابستگان خانوادگی!»

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone