هوشنگ حسامی ـ خاطرهٔ سفرهٔ عید مادر

. . . و سال را همچنین با یاد عزیزانی که جایشان خالی، اما گرمی حضورشان در یاد و خاطرات ما زنده و روشن است به پایان می‌بریم. یاد آن‌هایی که دوست‌ می‌داشتیم‌شان و کنارمان نیستند گرامی.

« . . . دیگر بچه‌ها را نمی‌دانم. ولی من حالا چند سالی است که به یاد مادر، گل سرخی را کنار کاسۀ ماهی‌های سرخ می‌گذارم و وقتی سال تحویل می‌شود گل را می‌بوسم. و عجیب است که بوی مادر می‌دهد.»

نوشتاری از «هوشنگ حسامی» را در تنظیم و گفتاری رادیویی از اینجا بشنوید.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone