«سیمین بهبهانی» به روایت و با صدای شاعر

مهربان رفت.
مادرانه، ما را آرام‌آرام، به نبودنش عادت داد. . .

صبح امروز، دوستی درگذشت «سیمین بهبهانی» را با این سرودهٔ خود،‌ خبر داده بود. در آینده و روزهایی که پیش‌روست اهل قلم در معرفی و جایگاه ارزندهٔ آثار او در شعر معاصر ایران بسیار خواهند نوشت که ما دوستدارنش هنوز هم بیشتر با پیشینهٔ زندگی و کارنامهٔ‌ کارهای او آشنا خواهیم شد. شرح‌حال مختصری از زندگی شاعر به زبان و صدای او هم سهم راوی حکایت باقی در یادمان سیمین‌بانوی غزل ایران. بشنوید!

«. . . اگر خواستند بنویسند، باید بنویسند: «سیمین بهبهانی ۱۳۰۶ ـ . . .». تنها آرزویم این است که تا ذهنی پُربار و دست‌وپایی با توان کار دارم. قسمت نقطه‌چین مشخص شود . . .»
(برگرفته از شب شعرخوانی سیمین بهبهانی، ۲۹ آبان‌ماه ۱۳۷۵،‌ کُلن، آلمان)

* * *
از «سیمین بهبهانی» در این سایت:

صفحهٔ لاکی (نگاهنگ)
تاریخچهٔ شعر «دوباره می‌سازمت وطن»
«خاک مرا به باد مده» (دست‌خط شاعر)
«سیمین بهبهانی» به روایت و با صدای شاعر
ترانۀ «دیوانگی» (یارب مرا یاری بده) با صدای «پوران»
دلم گرفته ای دوست (هوای گریه) به خط و امضای شاعر
«سنگسار» در چند اجرای ترانه‌ای با صدای خوانندگان مخلتف

* * *

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone