یادنامهٔ «هوشنگ ابتهاج» (ه. الف. سایه)

هوشنگ ابتهاج (ه. الف. سایه)
ششم اسفند ماه ۱۳۰۶

* * *

بر سوادِ سنگفرش راه
با تمام خشم خویش،
با تمام نفرت دیوانه‌وار خویش،
می‌کشم فریاد:
ای جلاد!
ننگت باد!
[متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

آزادی
ای شادی! آزادی!
ای شادیِ آزادی!
روزی که تو بازآیی،
با این دل غم‌پرورد
من با تو چه خواهم کرد!
[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

بوسه
گفتمش: «شیرین‌ترین آواز چیست؟»
چشم غمگینش به‌رویم خیره ماند،
قطره‌قطره اشکش از مژگان چکید،
لرزه افتادش به گیسوی بلند،
زیر لب، غمناک خواند . . .
[ متن شعر و صدای شاعر ]

 

* * *

بازگشت
بی مرغ، آشیانه چه خالی‌ست!
خالی‌تر آشیانۀ مرغی
کز جفت خود جداست!

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

ای فردا
می‌خوانم و می‌ستایمت پُرشور
ای پردۀ دلفریبِ رویا رنگ!
می‌بوسمت، ای سپیدۀ گلگون؛
ای فردا! ای امید بی‌نیرنگ!
دیری‌ست که من پی تو می‌پویم.

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

کاروان
دیرست، گالیا!
در گوش من افسانۀ دلدادگی مخوان!
دیگر ز من ترانۀ شوریدگی مخواه!
دیرست، گالیا! به‌ره افتاد کاروان.

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

کیوان ستاره بود
ما از نژاد آتش بودیم:
همزاد آفتاب بلند، اما
با سرنوشت تیرۀ خاکستر!
عمری میان کورۀ بی‌داد سوختیم:
او چون شراره رفت، من با شکیب خاکستر ماندم.

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

مرگِ دیگر
مرگ در هر حالتی تلخ است،
اما من
دوست‌تر دارم که چون از ره درآید مرگ،
در شبی آرام، چون شمعی شوم خاموش . . .

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

مرثیۀ جنگل
امشب همه غم‌های عالم را خبر کُن!
بنشین و با من گریه سر کُن،
گریه سر کُن!

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

پرنده می‌داند
خیال دلکش پرواز در طراوت ابر
به خواب می‌ماند.
پرنده در قفس خویش
خواب می‌بیند.

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

برای روزنبرگ‌ها
خبر کوتاه بود:
ـ «اعدامشان کردند.»
خروش دخترک برخاست. لبش لرزید.
دو چشم خسته‌اش از اشک پُر شد، گریه را سر داد . . .

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

شبگیر
دیگر این پنجره بگشای که من
به‌ستوه آمدم از این شبِ تنگ.
دیرگاهی‌ست که در خانۀ همسایۀ من خوانده خروس.
وین شب تلخ عبوس می‌فشارد به دلم پایِ درنگ.

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

شادباش
بانگ خروس از سرای دوست برآمد.
خیز و صفا کن که مژدۀ سحر آمد.
چشم تو روشن!
باغ تو آباد! دست مریزاد!

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

تشویش
بنشینیم و بیندیشیم!
این‌همه با هم بیگانه
این‌همه دوری و بیزاری
به کجا آیا خواهیم رسید آخر؟
و چه خواهد آمد بر سر ما با این دل‌های پراکنده؟

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

زمین
زین‌پیش، شاعرانِ ثناخوان، که چشم‌شان
در سعد و نحس طالع و سیر ستاره بود،
بس نکته‌های نغز و سخن‌های پُرنگار
گفتند در ستایش این گنبد کبود.

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

بردگی
جنگل سرسبز در حریق خزان سوخت
خیره بر او چشم خون گرفتۀ خورشید.
دامن شب از غبار سوخته پُر شد
مرغ شب از آشیانه پر زد و نالید.

[ متن شعر و صدای شاعر ]

* * *

شعرهای هوشنگ ابتهاج
با صدای هوشنگ ابتهاج
تکنواز پیانو: پرویز اتابکی
[صدای شاعر ـ شماره ۵ ]
[ در اینجا بشنوید ]

* * *


شعرهای سعدی
با صدای هوشنگ ابتهاج
موسیقی متن: فریدون شهبازیان
[صدای شاعر ـ شماره ۱۰ ]
[ در اینجا بشنوید ]

* * *

کوچه‌سار شب
ترانه‌خوان: مهستی
آهنگ ترانه: محمد حیدری
اجرا: ارکستر رادیو تلویزیون ایران
رهبر ارکستر: فریدون شهبازیان

[ در اینجا بخوانید و بشنوید ]


* * *

زبان نگاه

پیشینه‌‌ی اجرای غزل «زبان نگاه»، همراه با نوای ساز، به آواز «محمدرضا شجریان» در «بیات ترک» و ساز «احمد عباری» در برنامه‌‌ی «برگ سبز» می‌رسد. بعدها اما چنان افتاد که خوانندگان مختلفی این شعر را به‌شکل ترانه نیز اجرا کردند، گرچه از آغاز این غزل به این قصد سروده نشده بود.

[ در اینجا بخوانید و بشنوید ]


* * *

سرگشته

تصنیف «سرگشته» [تو ای پری کجایی]، پس از اجرا، در دو برنامهٔ رادیویی، پخش شد. گلچین هفته شمارهٔ ۷ [با صدای حسین قوامی]، گلچین هفته شمارهٔ ۸ [با صدای الهه] و در دو برنامهٔ «گلهای تازه» شمارهٔ ۵۲، و ۵۲ ب.

[ در اینجا بخوانید و بشنوید ]


* * *

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone