یادنامهٔ «خسرو گلسرخی»

خسرو گلسرخی
دوم بهمن ۱۳۲۲ ـ ۲۹ بهمن ۱۳۵۲

به یادبودِ شوره‌سالی که بر کرامتِ گل سُرخ، بارانِ تیر بارید

مرگ مظلومانهٔ «خسرو گلسرخی» و «کرامت دانشیان» از همان فردای تیرباران‌شان، در ادبیات معاصر و به‌خصوص شعر امروز جای خود را باز کرد و ماندگار شد. سرود «بهاران خجسته‌باد!» یادگار نام و یادآور خاطرۀ «کرامت دانشیان» شد و «گُلِ سُرخ»، در شعر بعد از بهمن ۱۳۵۲ سمبل «خسرو گلسرخی».

* * *

خفته در باران
سروده‌ای از خسرو گلسرخی، با صدای عاطفه گرگین

دستی میان دشنه و دیوار است؛
دستی میان دشنه و دل نیست.

در اینجا بخوانید و بشنوید!

* * *

ترانهٔ «شقایق»‌ مرثیه‌ای از «اردلان سرفراز» برای «گلسرخی»

شاعر ترانۀ شقایق ـ اردلان سرفراز ـ در پانویس شعری که «به: خسرو گلسرخی، شقایقی که به فرمان باد پرپر شد» می‌نویسد: زنده‌یاد خسرو گلسرخی، شاعر شهید خلق از را از روزگار قلمزنیم (در دفتر یکی از مجله‌های هفتگی) می‌شناختم. با شنیدنِ خبر دستگیری و اعدامش، این ترانه در من آغاز شده و مرهم زمزمه‌های پنهانی بر زخم بغضی بود که هرگز به شکستن نرسید و نتوانستیم آن را سیر گریه کنیم. [ادامه مطلب]

* * *

تا «گل سُرخ شدن» مرثیه‌ای از «ایرج جنتی‌عطایی» برای «گلسرخی»

«ایرج جنتی‌عطایی» ترانه‌سرای معاصر که از دوستان و هم‌نشینانِ «خسرو گلسرخی» بود نیز در همان زمان متاثر از از مرگ گلسرخی شعری سرود که با دکلمه و صدای خود او منتشر شد. [ادامه مطلب]

* * *

«یادمان خسرو گلسرخی» به ابتکار «موسسهٔ ابتکار»

در سال ۱۳۵۸ نوار کاستی در بزرگداشت و به یادمان «خسرو گلسرخی» منتشر شد که برای اولین بار صدای او در دکلمۀ آن شعر معروف، و  آن بخش از سخنانش را که پخش نشد در خود داشت.  متن این یادواره به‌قلم «ابراهیم زال‌زاده» بود که با صدای «بهرام رسول‌زاده» اجرا و گفتاری شده بود. [ ادامه مطلب]

* * *

قبل از اعدام
آخرین سرودهٔ خسرو گلسرخی، با صدای عاطفه گرگین

خونِ ما می‌شکُفد در برفِ اسفندی
خونِ ما می‌شکُفد بر لاله

در اینجا بخوانید و بشنوید!

* * *

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone