یدالله رویایی ـ پاییز سبز (کانون پرورش فکری)

شعرهای یدالله رویایی
سروده و صدا: یدالله رویایی
موسیقی متن: مجید انتظامی
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۵۶

* * *

پاییز سبز

زمین فصاحت برگ چنار را
به باد خسته‌ی پاییز می‌سپرد
هوا ترنم سودایی شکفتن را
ز نبض بی‌تپش خاک می‌گرفت.

غروب حرف خودش را
به گوش جنگل خاموش گفته بود
و شیروانی لال
میان دوده‌ی افشان شب شبح می‌شد.

میان درهم هذیان من، دو شعله‌ی سبز
نشست
به روی شیشه‌ی تار
ملال پرده شکست
و از حقیقت اشیا بوی شک برخاست
و با حقیقت اشیا بوی او پیوست.

تمام پنجره‌ی من
خیال او شده بود
تمام پوستم از عطر آشتی بیمار
تمام ذهن من از نور و نسترن سرشار.

من از رطوبت سبز نگاه او دیدم
که در نهایت چشمش کبوتر دل من
قلمرویی ز برهنه‌ترین هواها داشت
و اشتیاق تب‌آلود بام‌های بلند
در آفتاب ز پرواز دور او می‌سوخت.

ز روی پنجره‌ی من
خیال او پر زد
و شب ادامه گرفت
و من ادامه گرفتم.

از مجموعه‌ی «من از دوستت دارم»

* * *
بازگشت به مجموعه اشعار «یدالله رویایی»

* * *

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone