یادمان «سوسن» (حسن کچل)

شروع سال ۱۳۴۹ با اکران نوروزی فیلم پر فروش «حسن کچل» ساختۀ «علی حاتمی» است. اولین فیلم موزیکال سینمای ایران. فیلمی که تمام گفت‌وگوهای آن در قالب اشعار و ترانه‌های محلی و مردمی و همراه با اجرا و صدای ضرب انجام می‌شود.

بعد از فیلم «قیصر» که صدای «سوسن» را برای اولین بار در سینمای ایران و در اجرای ترانه‌ای که آهنگش از ساخته‌های «اسفندیار منفردزاده» بود شنیدیم، و بعد از فیلم «پنجره»، فیلمی که موسیقی متن آن از «اسفندیار منفردزاده» بود و «سوسن» در صحنه‌ای از آن می‌خواند؛ باز نام این آهنگساز را همراه با صدای این خواننده در فیلم «حسن کچل» می‌بینیم.

برای ساختن و شکل دادن آهنگ‌ و ترانه‌های فیلم «حسن کچل»، جمعی از نام‌آورترین آهنگ‌سازان معاصر به «علی حاتمی»، کارگردان و سرایندۀ اشعار فیلم دست همکاری دادند.

«پرویز اتابکی»، «بابک بیات»، «واروژان» و «اسفندیار منفردزاده» سازندگان آهنگ ترانه‌های این فیلم بودند، ترانه‌هایی که با صدای خوانندگان مختلف اجرا می‌شد و یکی از آنها هم «سوسن» که در بخش کوتاهی صدایش روی در زمزمۀ ندیمۀ «طاووس» شنیده می‌شود.

در صحنه‌ای که ندیمه سیب‌ها را یک به یک از روی فرش و پیش «طاووس» دل‌شکسته و سرخورده برمی‌چیند. سیب‌هایی که «حسن کچل» گاز زدنشان را پس زده و  کفِ اتاق پخش و پرتاب کرده و رفته.

* * *
بازگشت به یادمان «سوسن» به روایت «راوی حکایت باقی»

* * *

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone