مثلث هُنری: پرویز یاحقی، بیژن ترقی و حمیرا

از مثلث‌های هنری مشهور در عالم ترانه‌سرایی، یکی هم جمع سه نفره‌ی «پرویز یاحقی» [آهنگ‌ساز]، «بیژن ترقی» [ترانه‌سرا]،‌ و «حمیرا» [آوازخوان]، بود. از نتایج کار گروهی این جمع، یکی هم آن چند برنامه‌ی «گل‌های رنگارنگ» بود که در نزد اهل نظر جلوه‌ای یافت و پسند عام و خاص واقع شد.

حکایت «پرویز یاحقی» خود فصلی جداگانه می‌طلبد. از زمان تهیه‌ی برنامه‌های گفتاری و «مُخبر رادیو ایران» بودن، تا همراه با «اسماعیل نواب صفا» بستری شدن‌شان در بیمارستان ارتش و شیطنت‌هایش در آنجا.

داستان آشنایی «پرویز یاحقی»‌ و «بیژن ترقی»،‌ و کیفیت رفاقت آن دو با هم‌ را می‌شود اینجا و آنجا، به روایت و صدای «بیژن ترقی»‌ خواند و شنید. قصه‌های سفر و حضرهایی که با هم داشته‌اند اما باشد برای فرصتی بهتر.

عکس‌هایی که از این دو در کنار هم وجود دارد نشانگر اعتماد و صمیمتی است که وجود داشته و پیشینه‌ی آن سفرهای دور و نزدیک و با هم بودن‌هاست. یکی از آن عکس‌ها همین که در سال‌های دور در شهر اهواز، در کنار هم زیر پُل معلق [پُل سفید] گرفته‌اند.

[ ]

این حس از کجاست که هنوز  هم در گذارمان از خیابان نادری،‌ به «کافه نادری» که می‌رسیم،‌ از پشت شیشه‌ی قدی و ویترین آنجا سرک می‌کشیم و از سرمان می‌گذرد: روزگاری «صادق هدایت» و دوستانش، «احمد شاملو»،‌ «ابتهاج»،‌ و «مرتضی کیوان» دور یکی از این میزها در گوشه‌ای از این قنادی می‌نشستند.

اینکه امروز هم هر چه از اهواز در اینجا و آنجا می‌بینم و می‌شنوم روی آن دقیق می‌شوم، شاید از بابت آن چند سالی‌ست که در «اهواز» زندگی کرده‌ام و خاطره‌هایی که از آن‌جا به‌یاد دارم. مثلا: نوروز آن سالی که برای اولین بار «پرویز یاحقی» را ناگهان در پیاده روی خیابان اصلی رو در رو و مقابل دیدم. او مهمان نوروزی کسی بود و همراه با میزبان خود که می‌شناختمش.

بهرحال هر چه هست،‌ چندی پیش این عکس خبری ـ حکایت حال و روز «رود کارون» را در این سال‌ها ـ دیدم. یادم افتاد روزی روزگاری «پرویز یاحقی» و «بیژن ترقی» هم درست سر همین سنگ،‌ کج نشسته و به‌یادگار با هم عکسی انداخته‌اند. آن عکس را [اینجا] می‌گذارم تا ببینید و مقایسه کنید،‌ و چند ترانه از کارهای مشترک آن مثلث هنری را در جعبه‌ی موسیقی پایین این صفحه تا بشنوید و خاطره‌تان تازه و زنده شود.

در فرصت‌هایی که دست می‌دهد این نوشتار را تکمیل، و به مرور کارهای دیگری از ساخته‌های «پرویز یاحقی» را به این جعبه اضافه می‌کنم. مجموعه‌ای از خوانده‌های «مرضیه»،‌ «دلکش»، «الهه»،‌ «مهستی» و دیگران که با سروده‌هایی از بهترین‌های ترانه‌سرایی در آن ایام ساخته و پرداخته شده است.

* * *

از «بیژن ترقی» و «پرویز یاحقی» در این سایت:

دل به وجد آرد به گلشن رقص پروانه

* * *

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone