بایگانی برچسب: s

احمد شاملو: ترانهٔ همسفران (مجموعهٔ ترانه‌ها)

ترانهٔ همسفران سرودهٔ کوتاهی‌ست از احمد شاملو در سال ۱۳۵۹که در مجموعهٔ ترانه‌های کوچک غربت به‌چاپ رسیده. این شعر اما با همین کوتاه و مختصر بودنش تا امروز دو اجرای ترانه‌ای شده است.: یکی با صدای سهیل نفیسی در آلبوم ری‌را، و دیگری با اجرای لیلا محمدی.

لیلا محمدی که کار اصلی او مستندسازی برای تلویزیون است، بعد از این ترانه همراه با همسرش بهنام ضیایی (استاد ریاضی دانشگاه‌های آمریکا) و همایون خسروی (استاد نوازندهٔ ساز ویلون‌سل) گروهی تشکیل دادند که نام آن را «همسفران» گذاشتند. این گروه هنری شعر دیگری از سروده‌های احمد شاملو را به نام من و تو، درخت و بارون اجرا کرده‌اند.

ادامه‌ی خواندن

احمد شاملو: برف (صدای شاعر) (نگاهنگ)


برف نو، برف نو، سلام، سلام!    بنشین، خوش نشسته‌ای بر بام
پاکی آوردی ـ ای امید سپید ـ     همــه آلودگــــی‌سـت ایــن ایــام

ادامه‌ی خواندن

احمد شاملو (صدای شاعر) از عموهایت (برای مرتضی کیوان)

«از عموهایت» یکی از شعرهای مشهور احمد شاملو است. تاریخ سرایش سالی پس از تیرباران شدن «مرتضی کیوان» است. شاعر این شعر را در خطاب به پسر خود «سیاووش» سروده است.

ادامه‌ی خواندن

احمد شاملو ـ عشق عمومی (با یاد مرتضا کیوان)

«مرتضی کیوان» نفر اول از سمت راست ـ سحرگاه ۲۷ مهر ماه ۱۳۳۳

عشق عمومی
سروده و صدای: احمد شاملو
(اعدام گروه اول سازمان نظامی)

ادامه‌ی خواندن

«مرتضی کیوان» و پیرامونیان او

تاریخ صدور کارت عضویت «مرتضی کیوان» در کتابخانهٔ ملی را دیدم (۵ اسفند ۱۳۳۱) و تاریخ پروانهٔ ورود به کتابخانهٔ مجلس شورای ملی «پوری سلطانی» همسر او که دقیقا سه‌سال و دو ماه بعد (۵ دی ۱۳۳۴) است. یاد آمد از جایگاهی که مرتضی کیوان در جمع هنرمندان و اهل قلم و ادبیات داشت. [+]

ادامه‌ی خواندن

احمد شاملو ـ بیابان را سراسر مه گرفته (مجموعهٔ ترانه‌ها)

«احمد شاملو»، یکی از چند شاعر نوپرداز و معاصر است که سروده‌هایی از او در زمانی که زنده بود ترانه شد. شروع آن «شبانه‌»هایی بود به انتخاب «اسفندیار منفرد زاده» که همراه با موسیقی او با صدای «فرهاد مهراد» اجرا شد. گرچه می‌دانیم که «شاملو» ترانه‌سرا نبود و در طول حیات هنری خود شعری به‌قصد اجرا به شکل ترانه نسرود.

ادامه‌ی خواندن

احمد شاملو: مسافر کوچولو (داستان کودکان)

امروز «شازده کوچولو» هفتاد ساله شد. داستانی کوتاه که در جهان ادبیات، اثری بلند آوازه و به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه شده است. در ایران خودمان حتی بیشتر از پنج ترجمه که از «محمد قاضی»، «احمد شاملو»، و «ابوالحسن نجفی» شناخته‌ترین‌هایشان است؛ و دست‌کم دو نمایشنامه‌ی رادیویی از این اثر که در این سایت موجود است.

ادامه‌ی خواندن

احمد شاملو: من و تو،‌ درخت و بارون (مجموعهٔ ترانه‌ها)

به زبان محاوره و شکسته‌نویسی «احمد شاملو» را در شعر، بیشتر با سروده‌هایی چون «پریا» و «قصۀ دخترای ننه دریا» به‌یاد داریم. خود او در این باره گفته است:

ادامه‌ی خواندن

احمد شاملو: مردی که لب نداشت (داستان کودکان)

از آداب خوب «شب یلدا» در ایام قدیم یکی هم این بوده که بخشی از آن شب بلند را به قصه‌گویی و شعرخوانی بنشینند. پس ساعتی از امشب را که شب یلداست، پای شعر و قصه‌خوانی «احمد شاملو» می‌نشینم و با صدای او حکایت «مردی که لب نداشت» را می‌شنویم.

ادامه‌ی خواندن

مولوی: رو سر بنه به بالین (احمد شاملو،‌ شهرام ناظری)

بیست و ششم آذر (۱۷ دسامبر)، مصادف است با سالمرگ مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) [۱]. شاعر اندیشمندی که بیشتر او را با دفترهای شش‌گانۀ «مثنوی معنوی» و سرایندۀ «دیوان کبیر شمس» می‌شناسیم.

حکایت آخرین غزل این شاعر بزرگ را که ساعتی پیش از مرگ سرود به روایت «دکتر شفیعی‌کدکنی»، دکلمۀ این سروده را با صدای «احمد شاملو» و آواز «شهرام ناظری» همراه با نوای تنبور «سید خلیل عالی‌نژاد» بشنوید.

ادامه‌ی خواندن

شبانه‌های «شاملو» برای «غلامحسین ساعدی»

غلامحسین ساعدی [گوهر مراد] و احمد شاملو [الف. بامداد]

پیشینۀ پیشکش کردن قصاید بلند و حتی دیوان اشعار از سوی شاعر به شاه و صاحب‌منصبان، از زمان «فرخی سیستانی» و «فردوسی» و دیگر شاعران متقدم در تاریخ ادبیات ما ثبت شده و بر اهل کتاب روشن است.

ادامه‌ی خواندن

سروده‌های «احمد شاملو» در ترانه‌های روز ایرانی

«احمد شاملو»، یکی از چند شاعر نوپرداز و معاصر است که سروده‌هایی از او در زمانی که زنده بود ترانه شد. بر مبنای سال‌شمار انتشار این ترانه‌ها، «شبانه»هایی که «اسفندیار منفردزاده» بر آن‌ها موسیقی نوشت و «فرهاد مهراد» خواند اولین‌های این سروده‌هاست.

ادامه‌ی خواندن