بایگانی برچسب: s

احمد شاملو (صدای شاعر) روزگار غریبی‌ست نازنین!

 بسیاری شعر «در این بُن‌بست» را با بیت ترجیح‌بند آن «روزگار غریبی‌ست نازنین!» می‌شناسند. «احمد شاملو» این شعر را  ۳۷ سال پیش، در چنین روزی سروده است. (۳۱ تیرماه ۱۳۵۸). شگفتا که ششصد هفتصد سال پیش از شاملو همین حیرت از وضع روزگار را «حافظ» هم داشته است. (پنهان خورید باده که تعزیر می‌کنند)، (گویند رمز عشق مگوئید و مشنوید!)، (ناموس عشق و رونق عشاق می‌برند). و عجبا که در زمانهٔ ما نیز چو نکو بنگری! می‌بینی روال روزگار هنوز هم بر همان منوال است که بود و چه بسا غریب‌تر هم. این شعر را با صدای احمد شاملو و در چند اجرای ترانه‌ای بشنوید.

ادامه‌ی خواندن

سیمین بهبهانی ـ دوباره می‌سازمت وطن (تاریخچهٔ‌ شعر)

تندیس «سیمین بهبهانی» اثر: امیرمحمد قاسمی‌زاده

«دوباره می‌سازمت وطن» را «سیمین بهبهانی»، سه سالی پس از انقلاب، در آخرین روزهای اسفندماه سال ۱۳۶۰ سرود. سی سال بعد در فروردین ۱۳۹۰،‌ وقتی «باراک اوباما» رئیس‌ جمهوری آمریکا در پیام نوروزی خود خطاب به ایرانیان، ترجمهٔ‌ دو بیت از این شعر را چاشنی تبریک خود کرد کارش به رسانه‌های گروهی فارسی‌زبان هم کشیده شد. بیشتر ما اما این شعر را در اجرای ترانه‌ای که «داریوش اقبالی» با آهنگی از ساخته‌های خود بر این سروده خواند به‌یاد می‌آوریم.

ادامه‌ی خواندن

حکایت ترانهٔ «نفرین‌نامه» به روایت «بابک افشار»

نفرین‌نامه
شعر: شهیار قنبری
آهنگ: بابک افشار
تنظیم آهنگ: منوچهر چشم‌آذر
خواننده: داریوش اقبالی

ادامه‌ی خواندن

شهیار قنبری (صدای شاعر) بوی خوب گندم: داریوش اقبالی

بوی خوب گندم
شعر و دکلمه: شهیار قنبری
آهنگ و تنظیم: واروژان
ترانه‌خوان: داریوش اقبالی

ادامه‌ی خواندن

شهیار قنبری (صدای شاعر) بالای نی: داریوش اقبالی

شعر و دکلمه: شهیار قنبری
آهنگ ترانه از: محمد زمانی
تنظیم آهنگ: عبدی یمینی
ترانه‌خوان: داریوش اقبالی

ادامه‌ی خواندن

حکایت ترانهٔ «رهگذر عمر» به روایت «بابک افشار»

«. . . شعر ترانهٔ «رهگذار عمر» را تورج [نگهبان] گفته بود. مهندس [رضا] قطبی از تلویزیون به ما سفارش داده بود که: «یک آهنگ بسازید با صدای داریوش [اقبالی] برای سریال «رهگذر عمر».» آهنگش را ناصر چشم‌آذر تنظیم کرده بود. داریوش آمد این را خواند. یک کپی روی نوار کاست دادم به او گفتم: «برو تمرین کن، هفتهٔ دیگر بیا ضبط کنیم باید زود آماده بشود بدهیم تلویزیون.»

ادامه‌ی خواندن

اردلان سرفراز (صدای شاعر) حادثه: داریوش اقبالی

حادثه
شعر و دکلمه: اردلان سرفراز
آهنگ: فرید زلاند
تنظیم: آندرانیک آساتوریان
ترانه‌خوان: داریوش اقبالی

ادامه‌ی خواندن

شهیار قنبری (صدای شاعر) نون و پنیر و سبزی: داریوش ـ ابی

نون و پنیر و سبزی
(قصه‌ی گیس گلابتون)

دکلمه و شعر: شهیار قنبری
آهنگ: فرید زلاند
تنظیم آهنگ: منوچهر چشم‌آذر
خوانندگان: داریوش ـ ابی

ادامه‌ی خواندن

شهیار قنبری (صدای شاعر) دو مسافر:‌ داریوش اقبالی

دو مسافر
(باش تا . . .)
شعر و دکلمه: شهیار قنبری
آهنگ و تنظیم: عبدی یمینی
ترانه‌خوان: داریوش اقبالی

ادامه‌ی خواندن

داریوش: چی میشه (ترانه فیلم)

چی میشه
شعر: ایرج جنتی‌عطایی
آهنگ: بابک بیات
خواننده: داریوش اقبالی
ترانه فیلم: شیر تو شیر

ادامه‌ی خواندن

داریوش، اونیک، کیوان، ماسیس: غم عشقت منو داغون می‌کنه

غم عشقت منو داغون می‌کنه
شعر: مینا اسدی
آهنگ: پرویز مقصدی
خوانندگان: داریوش، اونیک، کیوان، ماسیس

ادامه‌ی خواندن

داریوش: آسمون با من و تو قهره دیگه

آسمون با من و تو قهره دیگه
شعر: تورج نگهبان
آهنگ: [صدرالدین] مهوان
خواننده: داریوش

ادامه‌ی خواندن

ایرج جنتی‌عطایی (صدای شاعر) خونه: داریوش اقبالی

در مرور پیشینۀ «ترانۀ نوین» در تاریخ موسیقی معاصر ایران، ترانه‌سراهای کم و بیش شناخته‌شده‌ای داریم، آنچنان‌که آهنگ‌سازان نام‌آشنا، و البته که ترانه‌خوانان مشهور.

در همین فصل «ترانۀ نوین»، اما وقتی به بخش «ترانۀ معترض» می‌رسیم فقط چند نفری که در جمع به تعداد انگشتان دو دست هم نمی‌رسد ـ  از ترانه‌سرا و آهنگساز و خواننده ـ هستند که آغازگر این حرکت بوده‌اند و می‌توان آنها را در معرفی و تثبیت این نوع از هنر ترانه مبتکر و پیشرو دانست.

ادامه‌ی خواندن

ایرج جنتی‌عطایی: (صدای شاعر) بن‌بست: داریوش اقبالی

روی جلد صفحۀ ترانۀ «بن‌بست»، طرح از: ایرج نجومی

امروز (پنجم آذر ماه) مصادف با پنجمین سال درگذشت «بابک بیات» یکی از چند نام برجسته در فصل «ترانۀ نوین موسیقی معاصر ایران» و «ترانۀ معترض» است. به یادبود او، دکلمه‌ای قدیمی با صدای «ایرج جنتی‌عطایی» را بر آهنگی از ساخته‌های ماندگار او همراه با اجرای «داریوش اقبالی»، از ترانۀ «بن‌بست» بشنوید.

ادامه‌ی خواندن

داریوش: دستای تو (ترانه فیلم)

دستای تو
شعر: اردلان سرفراز
آهنگ: حسن شماعی‌زاده
خواننده: داریوش اقبالی
ترانه فیلم: دشنه

ادامه‌ی خواندن

ایرج جنتی‌عطائی ـ جنگل (داریوش)

سیزده درخت، شب و گلوله، روی جلد صفحه‌ٔ ترانهٔ‌ «جنگل»

در مرور تاریخ سیاسی معاصر ایران، آنجا که به بخش جنبش‌های انقلابی و حرکت‌های اعتراضی و مردمی می‌رسیم، واقعۀ «سیاهکل» فصل ویژه‌ای است که نه تنها در مقولۀ مبارزات سیاسی از جایگاه خاصی برخوردار است، بلکه تاثیر آن بر ادبیات معاصر، و به‌ویژه در شعر و ترانه، چنان پررنگ و ماندگار بوده که دورۀ سرودن اشعار سیاسی را به دو دورۀ قبل و بعد از «واقعۀ سیاهکل» تقسیم کرده‌اند.