![]() |
|||||||
|
|
در وبسايت و يا وبلاگهايي که به شکلهاي گوناگون، مقولۀ «کتاب گويا» را
پيش ميبرند، غالبا اين نام نويسندگان معروف و شناختهتر است که به چشم
ميخورد، و باز از ميان آثار اين شاعر يا نويسندگان، معمولا آثار مشهور و
همهآشناتر آنهاست که اجرا و ارائه ميشود. داستان کودکان اما جايش خالي است
و بهنظر ميرسد که يا اين بخش از ادبيات ما چندان به جد گرفته نميشود؛ و يا
شايد امکان و توانايي اجراي قابل قبولي از ايندست داستانها براي مجريان
فراهم نيست.
منوچهر احترامي متولد سال 1320 است. رشتۀ ادبي را در مدرسۀ دارالفنون خوانده،
رشتۀ حقوق را در دانشکدۀ حقوق، رشتۀ قضايي را در دانشگاه تهران، و حالا
بازنشستۀ سازمان مرکز آمار ايران است. خود او در بارۀ نوشتن براي کودکان ميگويد: «نوشتن براي كودكان آسان نيست. بايد كوتاه باشد و هيچ كلمه و توضيح اضافه نياز ندارد. ظرفيت زبان بچه هم محدود است. شما بايد با تعداد محدودي از لغات، فكر را به بچه انتقال دهيد. اين كار تجربه ميخواهد. زياد دنبال كار براي كودكان نبودم. خيلي تفنني كار ميكردم. سالهاي شصت و شصت و يك كار براي كودكان رونق داشت. در آن زمان فعاليت در عرصه كودكان به دلايلي راحت بود. راحتترين چيزي كه بچهها به آن دسترسي داشتند كتاب بود. توليد كتاب از اسباببازي راحتتر و ارزانتر بود. من هم در اين خيل آدمهايي كه به سراغ كار كودكان رفتند به اين كار روي آوردم. دوستان ما انتشاراتي راه انداختند و گفتند براي ما كتاب توليد كن ما هم كرديم.»
آنچه که در اينجا خواهيد شنيد، اولين کار در حوزۀ قصۀ کودکان است، که از طرف
«گروه کتاب گويا» در «کانون فرهنگي اکسريون»، و شامل اجراي راديويي داستان
«دزده و مرغ فلفلي» نوشتۀ «منوچهر احترامي» ميشود.
* * *
از کودکانهها در این سایت: * * *
|
| |||||