پرنده می‌داند

خیال دلکش پرواز در طراوت ابر
به خواب می‌ماند.
پرنده در قفس خویش
خواب می‌بیند.

پرنده در قفس خویش
به رنگ‌و روغن تصویر باغ می‌نگرد.
پرنده می‌داند
که باد بی‌نفس است
و باغ تصویری است.

پرنده در قفس خویش
خواب می‌بیند.

تهران، 1350
هوشنگ ابتهاج (هـ . الف. سایه)

از مجموعه «یادگار خون سرو»

سرودۀ «پرنده می‌داند» را با صدای شاعر بشنوید!
موسیقی: چایکوفسکی، کنسرتو ویلون، موومان دوم


 

از دیگر سروده‌های «هوشنگ ابتهاج» در این سایت:
 
آزادی
بوسه
زمین
پردگی
کاروان
شبگیر
ای فردا
تشویش
شادباش
بازگشت
مرگ دیگر
مرثیه جنگل
برای روزنبرگ‌ها
«کیوان» ستاره بود
بر سوادِ سنگفرش راه

* * *

 


 | حکایت‌خانه | ترانه‌ها و خاطره‌ها | روايت حکايت مکتوب | جُنگ صدا | تماس |