
بیشتر ما ترانه «لب لعل» از ساختههای «علیاکبر شیدا» را با صدای «مرضیه» و به یاد میآوریم. پیش از آن اما «بانو نوا» این ترانه را خوانده بود. در اجرای او شعر ترانه به آنچه علیاکبر شیدا سروده بود نزدیکتر بود. مثلا: «بوسیدن لبان مغبچه!» به جای «لب لعل بت مهپاره» که مرضیه خوانده است.
لب لعل (با صدای مرضیه)
شعر و ملودی: علیاکبر شیدا
ارکستر: ابراهیم منصوری
خواننده: بانو نوا
وعده کردی، وعده کردی لبِ لعلت را ببوسم
لب لعل نمکینت به مثالِ غنچهی تر
دیشب برِ ما بود، برِ ما بود یار من
چقدر با صفا بود، با وفا بود یار من
قدِ رعناش را ببین
زلفِ چلیپاش را ببین
ابرو کمانش را ببین
بشکنم یا نشکنم قفل دل صندوقچه را
ببوسم یا نبوسم لبان آن مغبچه را
دیشب بَرِ ما بود، بَرِ ما بود یار من
چقدر با صفا بود، با وفا بود یار من
[تا من ز چشم مستِ تو پیمانه میچشم
دیگر چه منت از در میخانه میکشم]
. . .
* * *