رقص مستانه
ترانهسرا: پرویز وکیلی
آهنگساز: زاون اوهانیان
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۴۷
میرقصد آن پری، کولیوَش
چون پروانه بر گِرد آتش
در چشمش، سِحر و افسون!
مرمر قامتش در پَرند سپید
دیدم و جان نو بر تنم بدَمید
من پریشان چو موی اویَم
با نگَه، راز دل را گویَم
با آن چشمان شبگون!
میرقصد همراه نغمهی دف و نِی
چو گُلی ز نسیم چمن
از شوقش بتپَد دل من، دل من، دل من
او رقصد ز طرب، مستانه!
من از او شدهام دیوانه!
از شراب نگاهش مَستم
مَست اویَم، مَستم تا هستم
جانفزا لبخند او!
بوسهجو لعل او، فتنهگر نگهَش!
آفت جان بُوَد آن چشم سیَهاش!
میرقصد، میخندد بر حالم
زین طعنه همچو نِی مینالم
دل گشته پابند او!
● متن ترانه برگرفته از: («کانال تلگرامی ترانهشناسی ویگن»)
* * *