سیاوش کسرایی: پاییز درو (صدای شاعر)

سیاوش کسرایی مرتضی کیوان پاییز درو

بیست و هفتم مهر ماه امسال (۱۳۸۴) مصادف بود با سالروز پنجاه و یکمین سال تیرباران نخستین گروه از افسران سازمان نظامی حزب تودۀ ایران. تنها فرد غیرنظامی این گروه، «مرتضی کیوان» بود.

ادامه خواندن سیاوش کسرایی: پاییز درو (صدای شاعر)

احمد شاملو: مرگ وارتان (صدای شاعر)

«احمد شاملو» در پانویس شعر «مرگ نازلی» در مجموعه شعر «هوای تازه» و به یاد «وارتان» سروده و به چاپ رسیده، دربارۀ او که در تاریخ مبارزات سیاسی ایران «اسطوره ی مقاومت» لقب گرفت، نوشته است:

ادامه خواندن احمد شاملو: مرگ وارتان (صدای شاعر)

ایرج جنتی‌عطائی: همسال نعره‌ی نه! (برای زندان اوین)

ایرج جنتی عطایی همسال نعره نه

آنچه از پیشینهٔ نام «زندان» در ادبیات فارسی و به‌ ویژه در گسترهٔ شعر به یاد داریم، شاید از سروده‌های «مسعود سعد سلمان» (زندانی سالیانِ «قلعۀ قهقه») شروع شود تا به قصیدۀ معروف «بهار» در تعریف زندان‌های رضاشاهی برسد. در دوران معاصر ما نیز اسمی از «زندان اوین» در یکی دو سروده از شاعران نوپرداز آمده که یکی از آن دو، شعری از «ایرج جنتی‌عطائی» است.

ادامه خواندن ایرج جنتی‌عطائی: همسال نعره‌ی نه! (برای زندان اوین)

فریدون فرخزاد: تنها صداست که می‌ماند

تنها صدایت که می‌ماند
(یاد فروغ فرخزاد)
خواننده: فریدون فرخزاد
موسیقی: فریبرز لاچینی

ادامه خواندن فریدون فرخزاد: تنها صداست که می‌ماند