دو تنها
ترانهسرا: جمشید احمدیفر
تنظیم آهنگ: ضیاء
انتشار ترانه: پاییز سال ۱۳۴۴
ضیاء:
خستهای درماندهام
اشک غم افشاندهام
بر تو ای نامهربان
قصّهی دل خواندهام
رامش:
از چه دلآزردهای؟
این همه افسردهای
از چه ندیده خزان
چون گُل پژمردهای!
ضیاء:
در غم بیهمزبانیها صبورم
از دیار آشناییها به دورم
تشنه لب بر ساحل دریای شورم!
رامش:
ناله کن چون راه تو پایان ندارد
گریه کن کار جنون سامان ندارد
زان که درد عاشقان درمان ندارد!
ضیاء:
بینم ای دلبر تو با من همزبانی
چاره کن درد مرا گر میتوانی!
رامش:
دختری از سرزمین دلبرانم
دلرباتر از همه افسونگرانم
عاشقی از کوی جانان راندهام من
چون تو در راه جنون درماندهام من
ضیاء:
ناله کُن چون راه تو پایان ندارد
گریه کن کار جنون سامان ندارد
زان که درد عاشقان درمان ندارد!
همخوان:
زان که درد عاشقان درمان ندارد!
● متن ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
● این ترانه اولینبار با تنظیم متفاوتی در حدود سالهای ۱۳۴۱ با صدای ضیاء و خوانندهی به نام فرشته اجرا شده است. شعر این اجرا نیز تفاوتهایی با اجرای رامش و ضیاء دارد. (در اینجا بشنوید)
* * *
