هوشنگ ابتهاج ـ شبگیر

« شبگیر »
سروده و صدای: هوشنگ ابتهاج (ه. الف. سایه)
موسیقی: بتهوون، تریپل کنسرتو، موومان اول

 

دیگر این پنجره بگشای که من
به‌ستوه آمدم از این شبِ تنگ.
دیرگاهی‌ست که در خانۀ همسایۀ من خوانده خروس.
وین شب تلخ عبوس
می‌فشارد به دلم پایِ درنگ.

دیرگاهی‌ست که من در دل این شام سیاه،
پشت این پنجره، بیدار و خموش،
مانده‌ام چشم‌براه،
همه چشم و همه گوش:
مست آن بانگ دلاویز که می‌آید نرم
محو آن اختر شبتاب که می‌سوزد گرم
مات این پردۀ شبگیر که می‌بازد رنگ.

آری، این پنجره بگشای که صبح
می‌درخشد پس این پردۀ تار.
می‌رسد از دل خونین سحر بانگ خروس.
وز رخ آینه‌ام می‌سترد زنگ فسوس
بوسۀ مهر که در چشم من افشانده شرار
خندۀ روز که با اشک من آمیخته رنگ . . .

رشت، ۴ مرداد ۱۳۳۰
از مجموعه «شبگیر»

* * *

بازگشت به «یادنامهٔ هوشنگ ابتهاج» در این سایت

* * *

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone