ویگن ـ از یاد رفته (نگاهنگ)

به بهانه سالگشت خاموشی صدای خاطره‌انگیز «ویگن» تا فراموشمان نشود.

« از یاد رفته »

پس از این من و خاموشی
که خوشم به فراموشی
نه ترانهٔ غم خوانم
نه نوای نشاط‌ آور
نه به گریه سپارم دل
نه به خندهٔ جان‌پرور

نه باورم شود از کس، حدیث مهربانی
نه جویم از وفا دیگر در این جهان نشانی
خو کنم دیگر با خموشی‌ها
تا رود از یاد افسانهٔ من
کز برم رفت آن جانانهٔ من
. . .

* * *
خاطره‌ای از «ویگن»، به روایت «راوی حکایت باقی»

[ + ]

* * *

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on RedditEmail this to someone