سنگ صبور
شعر: علی نظری
آهنگ: علی نظری
خواننده: گوگوش
انتشار: پاییز ۱۳۴۶
به من بگو ای سنگِ صبور
تو صبوری یا من صبور
من به عمرم ندیدهام
رنگِ شادی، رنگِ سرور
بشنو از من تو سرگذشتم
بشنو از من تو سرنوشتم
ببین آخر چگونه رفت
آرزوهای من به گور
اولین عشقم چون پرستویی
به اوج آسمانها رفت، رفت
اولین عشقم همچو ابری
در میانِ کهکشانها رفت، رفت
درد و اندوهِ بیکران را من تحمل کردم
جور بیحدِ آسمان را من تحمل کردم
حالا به من بگو ای سنگ صبور
تو صبوری یا من صبور
من به عمرم ندیدهام
رنگِ شادی ، رنگِ سرور
ای خدای دلم، او در این عالم
نشاط و رنگ و شعر و سرودم بود
او بلای دلم، او دوای دلم، او تمامِ وجودم بود
رفت و دنیای درد و حسرت در دل من مانده
چون سپندم در دل آتش، بیوفا بنشانده
حالا به من بگو ای سنگ صبور
تو صبوری یا من صبور
من به عمرم ندیدهام
رنگِ شادی ، رنگِ سرور
● این ترانه که بازخوانی یکی از آثار موفق علی نظری است، همراه با ترانهی «شهرزاد قصهگو» از نخستین اجراهای گوگوش در تلویزیون ثابت پاسال بود.
گفتنی است که ایشان در رابطه با اجرای این ترانه توسط گوگوش در مصاحبهای با مجلهی “فیلم و هنر” صراحتاََ اعلام نارضایتی کرده بود و اعتقاد داشت: «گوگوش در کار هنرپیشگی بهتر است و اصولاََ خوانندهی بااحساسی نیست!» این انتقاد سبب دلخوری و واکنش گوگوش در مجلهی تهران مصور (دیماه ۱۳۴۶) نیز شد! (برگرفته از: کانال تلگرامی ترانهشناسی گوگوش)
* * *
♫ LP Cover ♫
* * *