سیمین بهبهانی ـ خاک مرا به باد مده

سیمین بهبهانی خاک مرا به باد مده

گاهی تاریخی که شاعر پای سروده‌اش می‌گذارد مفسری گویا بر معنا و شناسانندهٔ مخاطب شعر برای خواننده است. قطعهٔ «خاک مرا به باد مده» را سیمین بهبهانی در ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ سروده است.

خاک مرا به باد مده

گر شعله‌های خشم وطن / زین بیشتر بلند شود
ترسم به روی سنگ لحد / نامت عجین به گند شود

پُر گوی و یاوه‌ساز شدی، / بی‌حد زبان‌دراز شدی
ابرام ژاژخایی‌ی تو / اسباب ریشخند شود

هرجا دروغ یافته‌ای / درهم چو رشته بافته‌ای
ترسم که آنچه تافته‌ای / بر گردنت کمند شود

باد غرور در سر تو، / کور است چشم باور تو
پیلی که اوفتد به زمین / حاشا دگر بلند شود

بر سر کُله گشاد منه، / خاک مرا به باد مده
ابر عبوس اوج‌طلب / پابوس آبکند شود

بس کُن خروش و همهمه را، / در خاک و خون مکش همه را
کاری مکُن که خلق خدا / گریان و سوگمند شود

* * *

نفرین من مباد تو را / زان‌رو که در مقام رضا
دشمن چو دردمند شود، / خاطر مرا نژند شود

خواهی گر آتشم بزنی / یا قصد سنگسار کُنی
کبریت و سنگ در کف تو / خاموش و بی‌گزند شود

سیمین بهبهانی
۲۵ خرداد ۱٣٨٨

* * *

از «سیمین بهبهانی» در این سایت:
«سیمین بهبهانی» ترانه‌سرای توانا
«هوای گریه» (خط و امضای شاعر)
«خاک مرا به باد مده (دستخط شاعر)
«سیمین بهبهانی» به روایت و صدای شاعر
سوار خواهد آمد (سنگسار) (مجموعه ترانه)
دوباره می‌سازمت وطن (تاریخچه‌ی سرایش شعر)
سروده‌هایی از «سیمین بهبهانی»‌ در ترانه‌های ایرانی
دوباره می‌سازمت وطن (دکلمه‌ی شعر با صدای شاعر)
دیوانگی (یارب مرا یاری بده) (تاریخچه‌ی سرایش شعر)
ٰ● دیوانگی (یارب مرا یاری بده) (دکلمه‌ی شعر با صدای شاعر)
(صفحه‌ی شکسته‌ی لاکی! «تاج» کو؟ «قمر» کو؟) (نگاهنگ)

* * *