«سیمین بهبهانی» به روایت و با صدای شاعر

مهربان رفت.
مادرانه، ما را آرام‌آرام، به نبودنش عادت داد. . .

صبح امروز، دوستی درگذشت «سیمین بهبهانی» را با این سرودهٔ خود،‌ خبر داده بود. در آینده و روزهایی که پیش‌روست اهل قلم در معرفی و جایگاه ارزندهٔ آثار او در شعر معاصر ایران بسیار خواهند نوشت که ما دوستدارنش هنوز هم بیشتر با پیشینهٔ زندگی و کارنامهٔ‌ کارهای او آشنا خواهیم شد. شرح‌حال مختصری از زندگی شاعر به زبان و صدای او هم سهم راوی حکایت باقی در یادمان سیمین‌بانوی غزل ایران. بشنوید!

«. . . اگر خواستند بنویسند، باید بنویسند: «سیمین بهبهانی ۱۳۰۶ ـ . . .». تنها آرزویم این است که تا ذهنی پُربار و دست‌وپایی با توان کار دارم. قسمت نقطه‌چین مشخص شود . . .»
(برگرفته از شب شعرخوانی سیمین بهبهانی، ۲۹ آبان‌ماه ۱۳۷۵،‌ کُلن، آلمان)

* * *

از «سیمین بهبهانی» در این سایت:
«سیمین بهبهانی» ترانه‌سرای توانا
«هوای گریه» (خط و امضای شاعر)
«خاک مرا به باد مده (دستخط شاعر)
«سیمین بهبهانی» به روایت و صدای شاعر
سوار خواهد آمد (سنگسار) (مجموعه ترانه)
دوباره می‌سازمت وطن (تاریخچه‌ی سرایش شعر)
سروده‌هایی از «سیمین بهبهانی»‌ در ترانه‌های ایرانی
دوباره می‌سازمت وطن (دکلمه‌ی شعر با صدای شاعر)
دیوانگی (یارب مرا یاری بده) (تاریخچه‌ی سرایش شعر)
ٰ● دیوانگی (یارب مرا یاری بده) (دکلمه‌ی شعر با صدای شاعر)
(صفحه‌ی شکسته‌ی لاکی! «تاج» کو؟ «قمر» کو؟) (نگاهنگ)

* * *