نام «رضا ناروند» را شاید خیلیها نشنیده باشند، اما کمتر کسی را میبینید از ترانههایی که او ملودی یا آهنگش را ساخته است چیزی نشنیده باشد.
ادامه خواندن یادی از «رضا ناروند» و نغمههای به یادگار مانده از او
برچسب: رضا ناروند
ایرج: زمزمه چوپان
زمزمه چوپان
شعر: اصغر واقدی
آهنگ: رضا ناروند
خواننده: ایرج
به برم رقصان بینم با شادی سبزهٔ صحرا را
ـ در این باد بهاری
نگرم جای یاران در صحرا چهرهٔ گلها را
ـ مگر یاری نداری
شده چوپانی کارم، شدهام دور از یارم
به بیابان روی آرم، به کنار گلهٔ خود
لب به لب نی بگذارم
به خدا این شیری که من میدوشم
چه نشاطی بخشد سحر چون نوشم
پُر از لاله بود، صحرا
دلم میخواهد، اینجا
دلارامی چو این گلها
ز دل خیزد نغمههای من
بُوَد این نی همنوای من
[جای می است و مستی، هر جا بهار باشد
دانی کجا بهار است؟ آنجا که یار باشد!
تا گلرخی نباشد، بستان، صفا ندارد
گر لاله صد بروید، ور گل هزار باشد]
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *
عارف ـ رامش: مهمان توام
مهمان توام
آهنگساز: رضا ناروند
ترانهسرا: کریم فکور
انتشار ترانه: تابستان سال ۱۳۴۵
خوانندگان: عارف و رامش
رامش:
مهمان توام، آمدهام به خانهی تو
تا بشنوم از ساز دلت ترانهی تو
عارف:
روشن شده از ماه رُخت سَرایم امشب
خواهم که رسد تا به فلک نوایم امشب
آشیانهی ما دارد از تو زیبا، رنگ آرزوها
رامش: امشب مرا با چَشم تو باشد سخنها
عارف: خوش آمدی، خوش آمدی به خانهی ما
رامش:
صبر از دل من گُریزد، گُریزد
تا از لبانت چو گُل خنده ریزد
عارف:
گر مستی و مستانه بشکنی پیمانه
با دل دیوانه پیمان مشکن!
رامش:
گویم تو را بیپروا، قصّهی عشقم را
شرح رسواییها بشنو از من
همخوانی:
گر مستی و مستانه بشکنی پیمانه
با دل دیوانه پیمان مشکن!
گویم تو را بیپروا، قصّهی عشقم را
شرح رسواییها بشنو از من
● متن ترانه برگرفته از کانال: «دیسکوگرافی رامش»
● این ترانه بهصورت تکصدایی و با عنوان «مهمان منی» نیز با صدای رامش اجرا شده است. (در اینجا بشنوید)
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *
الهه: رمیده
امیر رسایی ـ پوران: چرا و کجا
چرا و کجا
ترانهسرا: کریم فکور
آهنگساز: رضا ناروند
تنظیم کننده: اسفندیار منفردزاده
خوانندگان: امیر رسایی و پوران
اجرا: ۱۳۴۱
پوران:
مرو مرو مکن پریشانم
من از خطای خود پشیمانم
امیر رسایی:
هر کجا بروم سوی تو و بر چشمم نگران
یاد روی تو ام هرگز ندهم دل بر دگران
پوران:
مرو! مرو! مکُن پریشانم
من از خطای خود پشیمانم
مگو سخن! ـ چرا؟
سکوت من در هم مشکن!
امیر رسایی:
روم دگر، کًنم سفر ـ کجا؟
کجا تو خواهی، گویم من
پوران:
مرا به دست غم مسپار
به خاطر عشقم از این سفر بگذر
امیر رسایی:
منم چو مرغ دست آموز که هر کجا باشم
زنم به سویت پر
چندی از کویت روم، هرچه دور از تو شوم
عشقم افزون شود
پوران:
گر باشی از من جدا، این عشق دیرین کُجا
از دل بیرون شود
همخوان:
به که دور زندگانی بگذرد با مهربانی، یارب
امیر رسایی: حدیث دل کند بیان نگاه تو
پوران: کنون بود دو چشم من به راه تو
امیر رسایی: بیا چو گلها به خنده لب بگشا
پوران: نگاه گرمت بود نشاط افزا
یارب، یارب، یارب!
امیر رسایی: تویی، تو آن که دهد پایان به نامرادی ما
پوران: کنون ز مهر تو باز آید بهار شادی ما
امیر رسایی: بهار عشق ما خزان نمیبیند
پوران: ز نامرادیها نشان نمیبیند
. . .
. . .
● اولین ترانه امیر رسایی در سن ۱۹ سالگی که ابتدا قرار بود همراه با «الهه» اجرا شود اما به دلیل بیماری ایشان، با همخوانی و صدای پوران اجرا شد. (توضیح برگرفته از: کانال تلگرامی (ترانهشناسی امیر رسایی)
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *
ایرج؛ گلریزان
گلریزان
شعر: عبدالله الفت
آهنگ: رضا ناروند
خواننده: ایرج
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *
الهه: بزم یاران
بزم یاران
شعر: تورج نگهبان
آهنگ: رضا ناروند
خواننده: الهه
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *
مرضیه: بهترین روزها
بهترین روزها
شعر: هدایتالله نیرسینا
آهنگ: رضا ناروند
خواننده: مرضیه
آید در کرانهای، بانگِ دَف و ترانهای
گویی بُوَد در هر دلی شوری نهفته
چهرهها چون گل شکفته
نبینم دگر ز غمها اثر
می و ساز است و آوا همراز دلها
چه غوغا بود، که بر پا بود
به هر کاشانه شوری، جشن و سروری
گویی ز لبخندِ سپیده
صبح شادی بر دمیده
روز سعادت سر برآورد از گریبان سپیده
میبارد از آن گیسوی افشان
مهر و گرمی، مهر رخشان
دلهای از مِحنت رمیده، از مُحبت آرمیده
بارد گل ز هر جا، ریزد می ز مینا
دارد از گل و مِی، زینت محفل ما
دارم من نیازی، تا همدلنوازی، بنوازد دل ما با سازی
دستی برفشاند، چون بلبل بخواند آن شوخ فریبا آوازی
آید در کرانهای، بانگِ دَف و ترانهای
گویی بُوَد در هر دلی شوری نهفته
چهرهها چون گل شکفته
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *
امیر رسایی ـ پوران: عشق بیفرجام
عشق بیفرجام
شعر: هدایتالله نیرسینا
آهنگ: رضا ناروند
خوانندگان: امیر رسایی و پوران
اجرا: ۱۳۴۲
امیر رسایی:
ز من مخواه از تو رو نهان کُنم
به گوشه ای تنها آشیان کُنم
پوران:
برو که میترسم با نوازشی
غم تو را در دل ، جاودان کنم
امیر رسایی: گرچه در آتش کِشیام
تو عاقبت میکُشیام
مگو تو با ما
پوران: ز من بپرهیز ، ز من تو بگریز
که آتشم، آتش سوزان
امیر رسایی: ز اشک و آهم ببین که خواهم
دلی ز عشق تو فروزان
پوران: زین فتنه تو بگذر رنج خود چو خواهی
امیر رسایی: دور از تو مرا کو جز اشکی و آهی؟!
پوران: بهتر که شود در تو عشق من فراموش
امیر رسایی: جز با تو نیفروزد این شعله خاموش
. . .
. . .
امیر رسایی: هرگز مگو از برم بگریز
پوران: شد سینه از عشق تو لبریز
. . .
. . .
* * *
«رضا ناروند» و نغمههای ماندگار او
* * *
پروین: همینم که هستم
همینم که هستم
شعر: معینی کرمانشاهی
آهنگ: رضا ناروند
خواننده: پروین
ی
اگر عاشقم، اگر آتشم
اگر آتشی چنین سرکشم
همینم که هستم ای دل
خوشا عارفانه دنیای من
خوشا عاشقانه رویای من
از این باده مستم ای دل
فسانهیی بودم، دیوانهام ای دل ای دل تو کردی
از عالم و هستی بیگانهام ای دل، ای دل تو کردی
اگر عاشقم، اگر آتشم
اگر آتشی چنین سرکشم
همینم که هستم ای دل
خوشا عارفانه دنیای من
خوشا عاشقانه رویای من
از این باده مستم ای دل
شب آمد و ای آنکه از عاشق جدایی
ترسم خدا ناکرده امشب هم نیایی
به روی خود نمیآری که مرغی در قفس داری
ز عهدی که بستم ایدل، پشیمان پشیمان شدم من
من آن سرو تُهیدستم که از آزادگی مستم
به روزی نشستم ای دل که سر در گریبان شدم من
* * *
ترانهشناسی «رضا ناروند» در این سایت
* * *