گیسوی کوتاه
شعر: پرویز وکیلی
تنظیم آهنگ: ارکستر آلوارو سباستیان
خواننده: ویگن
انتشار: ۱۳۳۷
نمیدانم چرا ناگه
نموندی مویت را کوته
های آی، آی، آی
سر زلف پریشان را
ز دامانت کردی جدا
های آی، آی، آی
فکندی بر خاک پایت
برهنه شد شانههایت
های آی، آی، آی
آمد بادِ بهار، سر مست و بی قرار
رقص آن گیسوی پریشانت کو!؟
گویی از لطافت، آزرده شانه ات در زیر بار گیسو
روزی همآغوش تو بود
زیب بر و دوش تو بود
های آی، آی، آی
کو دیگر آن رنگ و بویش
رفته به باد آرزویش
های آی، آی، آی
این حال من، این روز او
این قصهی جان سوز او
های آی، آی، آی
. . .
♫ LP Cover ♫
* * *