پشیمونی
شعر: امان منطقی
آهنگ: انوشیروان روحانی
خواننده: عارف
ترانه فیلم: آبنبات چوبی | ۱۳۵۱
خداوندا چرا دنیا خرابه
همش جنگه ، همش رنگ سرابه
چرا اون آرزوهای طلایی
همش خوابه ، همش نقش بر آبه
پدرهامون که تو تنهایی مردن
ز دور زندگی خیری نبردن
اونا که آدما رو می شناختن
چرا ما رو به این دنیا آوردن
به هرجا بنگری ، باغ و در و دشت
نمی بینی به جز چهار و شش و هشت
همه مردم سراشون تو حسابه
فقط حرفای خوب توی کتابه
خداوندا دلم خونه ، دلم خون
پریشونم ، پریشونم ، پریشون
از این عمری که طی کردم به تلخی
پشیمونم ، پشیمونم ، پشیمون
حالا که شد دل از غم پاره پاره
پشیمونی دیگه فایده نداره
دلم می خواست که پونزده ساله بودم
میکردم زندگی از سر دوباره
♫ LP Cover ♫
* * *