برچسب: بیژن ترقی

مرضیه: بیداد زمان

مرضیه بیداد زمان

بیداد زمان
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: پرویز یاحقی
خواننده: مرضیه

به رهی دیدم برگ خزان،
پژمرده ز بیداد زمان، کز شاخه جدا بود.
چو ز گلشن رو کرده نهان
در رهگذرش بادِ خزان چون پیکِ بلا بود

ـ ای برگ ستمدیده‌ی پاییزی
آخر تو ز گلشن ز چه بگریزی
روزی تو همآغوش گُلی بودی
دلداده و مدهوش گُلی بودی

ـ ای عاشقِ شیدا! دلداده‌ی رسوا!
گویمت چرا فسرده‌ام.
در گل نه صفایی باشد نه وفائی
جز ستم ز غیر نبُرده‌ام
آه، بار غمش در دل بنشاندم
در رهِ او من جان بفشاندم
تا شد نوگلِ گلشن و زیبِ چمن
رفت آن گلِ من از دست
با خار و خسی پیوست
من ماندم و صد خارِ ستم
این پیکر بی‌جان
ای تازه‌گلِ گلشن، پژمرده شوی چون من
هر برگ تو افتد به رهی پژمرده و لرزان

* * *

مرضیه: رفته بودم

مرضیه رفته بودم

رفته بودم
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: حبیب‌الله بدیعی
خواننده: مرضیه

رفته بودم کز پریشانی ره صحرا بگیرم
رفته بودم، رفته بودم
رفته بودم تا عنانِ دلِ رسوا بگیرم
رفته بودم، رفته بودم

دارم از تو بس شکایت
چون بدیدم از تو محنت بی‌نهایت،
رفته بودم، رفته بودم

رفته بودم تا شکایت از تو گویم با خدایت
رفته‌ام تا نشنود کس
بار دیگر این نوایم، گریه‌هایم، ناله‌هایم.

چون مرا دیوانه کردی، می‌کِش میخانه کردی
تا که دیدی همچو چشمت مستِ مستم
جام دُردآلودِ غم دادی به دستم
ساغر می بود و در وی آب آتش‌خیز هجران
تا به افسون کردی افزون آتش دل، خواهش جان

گرچه ای نامهربان رفته بودم بی‌نشان
آمدم من، آمدم من
آمدم تا قصه‌ی جانسوز دل با تو بگویم
آمدم من، آمدم من
آمدم گرد ملال از چهره‌ی غمگین بشویم
آمدم من، آمدم من.

* * *

پوران: مرمر (شاخه گل ۸۰)

پوران مرمر

مرمر
شاخه گل ۸۰
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: انوشیروان روحانی
خواننده: پوران شاپوری

سرو چمن خمیده، تا كه تو را دیده
رنگ سحر پریده، تا كه تو را دیده
در تن چون مرمرت، از قدمت تا سرت
دیده‌ی افسونگرت نور وفا كو؟
یا بِكِش ای سرورم دست وفا بر سرم
یا كه بكُن پّرپّرم چون گُل بی بو
تو تازه‌تر ز شبنم، ز گل با‌صفاتری
با همه نكویی، از وفا بی‌خبری
در پاكی چون دریایی
دریایی پُر غوغایی

* * *

error: Content is protected !!