چنین روزی (۳۰ بهمنماه) در ۵۰ سال پیش بود که «ایرج جنتیعطایی» ـ ترانهسرای معاصر ـ «تا گُلِ سرخ شدن» را سرود. و آن، فردای روز تیرباران «خسرو گلسرخی» و «کرامت دانشیان» بود.
برچسب: خسرو گلسرخی
یادنامهی «خسرو گلسرخی»
در حکومت پیشین، در رو در رویی با حکومتیان ـ آنچنان که در این حکومت و همهی حکومتهای بعد از این هم ـ کم نبودهاند کسانی که فنا شدهاند. فدا، در راه باورهایی که داشتند؛ و مهمترین آن باورها، شاید، عدالتخواهی و برای همه یکسانخواستنهایشان. امروز (۲۹ بهمن) سالگشت تیرباران «خسرو گلسرخی» است؛ هماو که رسم «چانه زدن» نمیدانست.
یادمان خسرو گلسرخی (فایل شنیداری)
شاید خاطرتان باشد و یا خوانده و شنیده باشید که جریان محاکمۀ گروه «کرامت دانشیان» و «خسرو گلسرخی»، در آنسال از تلویزیون سراسری ایران پخش میشد. در زمان بیان آخرین دفاعیاتِ دانشیان و گلسرخی، دستگاه حاکمه که غافلگیر شده بود، این پخش مستقیم از محل دادگاه نظامی را بهطور ناگهانی قطع کرد.
«شقایق» مرثیهای برای «خسرو گلسرخی»
یادمان سرو ایستاده، «خسرو گلسرخی»،
هماو که رسم «چانه زدن» نمیدانست.
خسرو گلسرخی: قبل از اعدام (عاطفه گرگین)
« خونِ ما»
سرودهٔ خسرو گلسرخی
با صدای: عاطفه گرگین
خسرو گلسرخی: خفته در باران (عاطفه گرگین)
« خفته در باران »
سرودهٔ خسرو گلسرخی
با صدای: عاطفه گرگین