بایگانی دسته: ترانه‌ و خاطره‌ها

«کودکانه»، یادمانده‌های جوان‌سالی به دوران پیرانه‌سری

این دکلمه ترانه در ساندکلود [+]

به سنت روزهای آخر سال داشتم دفتر و پوشه‌های قدیمی را «خانه‌تکانی» می‌کردم! که برخوردم به این بریده روزنامه. رنگ رخسارش خبر از گذشت زمان می‌داد. یادم نیست کدام روزنامه بود و دقیقا مربوط به چه روز و سال است. شاید یکی از سال‌های نیمۀ پنجاه در ایران و احتمالا روزنامۀ کیهان آن دوران. دو خبر در این بریده از آن روزنامه آمده است. یکی:

ادامه‌ی خواندن

روایت مرگ «صمد بهرنگی» به شعر و حکایت

بهروز دولت‌آبادی (ب. چای‌اوغلو) را یادتان هست؟ رفیق و همراه صمد. عاشیقی که در رثای دوست، با سوز و زخمه‌های ساز و صدایی زخمی و زار، «نه یازوم صمد» را خواند و نواخت.

ادامه‌ی خواندن

یادمان صمد بهرنگی (رودخونه‌ها ـ رامش)

« رودخونه‌ها »
کلام ترانه: محمدعلی بهمنی
آهنگ ترانه: صادق نوجوکی
تنظیم آهنگ: ناصر چشم‌آذر
ترانه‌خوان: رامش (آذر مُحبی)
سال اجرا: ۱۳۵۵

ادامه‌ی خواندن

ایرج جنتی‌عطائی ـ جنگل (داریوش)

سیزده درخت، شب و گلوله، روی جلد صفحه‌ٔ ترانهٔ‌ «جنگل»

در مرور تاریخ سیاسی معاصر ایران، آنجا که به بخش جنبش‌های انقلابی و حرکت‌های اعتراضی و مردمی می‌رسیم، واقعۀ «سیاهکل» فصل ویژه‌ای است که نه تنها در مقولۀ مبارزات سیاسی از جایگاه خاصی برخوردار است، بلکه تاثیر آن بر ادبیات معاصر، و به‌ویژه در شعر و ترانه، چنان پررنگ و ماندگار بوده که دورۀ سرودن اشعار سیاسی را به دو دورۀ قبل و بعد از «واقعۀ سیاهکل» تقسیم کرده‌اند.

گلشیفته فراهانی ـ جستجوی سرنوشت (مرا ببوس)

بهمن ماه سال ۱۳۸۹ در سایت‌های فارسی‌زبان اینترنتی، نماهنگی به نام«جستجوی سرنوشت» منتشر شد که در کلام و تصویر به همدلی با جنبش سبز ایران تهیه و اجرا شده بود. در شعر این ترانه یکی دو مصراع از شعر ترانۀ «مرا ببوس» به‌کار برده شده بود.

ادامه‌ی خواندن

ویگن: بی‌ستاره

در عالم موسیقی و در کنار «تصنیف» و «آواز» و «ترانه»، خواندن «سرود» نیز نوعی از اجرا و هنری است که شکل و تعریف خاص خود را دارد. جایگاه مشخص «سرود» در مقولۀ موسیقی، و کاربردهایی که دارد، بر همگان روشن و شناخته شده است.

ادامه‌ی خواندن

رقص گیسو «دلکش»، آشفته‌حالی «بیژن جزنی»!

دلکش، عکس از: «مهرانه آتشی»

ترانه‌ها را بنا به اقتضا می‌شود در گروه‌های موضوعی مختلف هم دسته‌بندی کرد، که خب البته ما قصد آن را ـ دست‌کم حالا و در اینجا ـ نداریم. فقط به اشاره بگوییم و یاد کنیم از ترانه‌هایی که خود، جدا از شعر و آهنگ و صدای خواننده‌اش، با بعضی از حوادث تاریخی، در عصر نسلی که ما بوده باشیم گره خورده و دستمایۀ به‌یادآوری آن واقعۀ خاص برای شنوندۀ آن ترانه است.

ادامه‌ی خواندن