
نامهها
سرودههای: سیدعلی صالحی
دکلمه: خسرو شکیبایی

نامهها
سرودههای: سیدعلی صالحی
دکلمه: خسرو شکیبایی

دکتر باستانی پاریزی از جمله فرزانگان بیادعا، و در تدریس و پژوهش استادی تمام بود. در اهمیت آثار و کارهای ماندگاری که از او به یادگار مانده است یکی هم اینکه با قلمی روان در نگارش و زبانی همهفهم در روایت توانست «تاریخ» را میان تودهٔ مردم آورد. باستانی پاریزی در سرودن شعر هم صاحب ذوق بود. از جمله سرودههایش غزلی که بعدها در یکی از مجموعه برنامههای گلهای رنگارنگ با صدای غلامحسین بنان و ویلون مهدی خالدی اجرا شد. حسن اتفاق اینکه استاد این غزل را با صدای خود در یکی از برنامههای بزم شاعران در رادیو ایران خوانده بود. این برنامه را مهدی سهیلی تهیه و اجرا میکرد. در جعبه موسیقی این صفحه آن بخش از برنامهٔ بزم شاعران و آواز بنان را بشنوید. یاد دکتر محمد ابراهیم باستانی پاریزی شاد و گرامیباد.
یاد آن شب که صبا در ره ما گل میریخت
بر سر ما ز در و بام و هوا گل میریخت
سر به دامان منت بود و ز شاخ بادام
بر رخ چون گلت آهسته صبا گل میریخت
خاطرت هست که آنشب همه شب تا دم صبح
گل جدا، شاخه جدا، باد جدا گل میریخت
نسترن خم شده لعل لب تو میبوسید
خضر، گویی به لب آب بقا گل میریخت
زلف تو غرقه به گل بود و هر آنگاه که من
میزدم دست بدان زلف دو تا، گل میریخت
تو به مه خیره چو خوبان بهشتی و صبا
چون عروس چمنت بر سر و پا گل میریخت
گیتی آنشب اگر از شادی ما شاد نبود
راستی تا سحر از شاخه چرا گل میریخت؟
شادی عشرت ما باغ گل افشان شده بود
که به پای من و تو از همه جا گل میریخت
* * *

کانون نویسندگان ایران با همکاری انجمن روابط فرهنگی ایران و آلمان (انستیتو گوته)، از ۱۸ تا ۲۷ مهر ۱۳۵۶ مراسم شعرخوانی و سخنرانی برگزار کردند که به «ده شب» معروف شد. در اولین شب (۱۸ مهر ماه) نوبت سخنرانی سیمین دانشور بود.
● سخنرانی «سیمین دانشور» در انستیتو گوته (شب اول)
● شعرخوانی «عمران صلاحی» در انستیتو گوته (شب دوم)
● سخنرانی «بهرام بیضایی» در انستیتو گوته (شب سوم)
● شعرخوانی «محمد زهری» در انستیتو گوته (شب سوم)
● سخنرانی «غلامحسین ساعدی» در انستیتو گوته (شب چهارم)
● شعرخوانی «سعید سلطانپور» در انستیتو گوته (شب پنجم)
● سخنرانی «هوشنگ گلشیری» در انستیتو گوته (شب ششم)
● شعرخوانی «نصرت رحمانی» در انستیتو گوته (شب هشتم)
● قصهخوانی «فریدون تنکابنی» در انستیتو گوته (شب نهم)
* * *

جمشید ارجمند را دوستداران سینما بهعنوان منتقد فیلم، خوانندگان مطبوعات بهعنوان سردبیر بخش هنری ماهنامهی رودکی، و اهالی کتاب در مقام مترجم، نویسنده و ویراستار دهها کتاب معتبر میشناسند. او اما سرایندهی ترانههایی از جمله «دامنکشان» با صدای ویگن و چند ترانهی مشهور با صدای الهه است. شاعر هفت ترانهای که در برنامههای گلها پخش شد.

کرنولوژیکال در معنا یعنی کارنامهی عملکرد شخص در سالهای گذشته و مرور فعالیتهایش در دوران کاری او. نوعی «یادکارنامه» و نمونهی مثالش این ترانه با صدای دامون نوردین که در آن یاشار هاشمزاده (ترانهسرا) از فیلمهای بهرام بیضایی نام میبرد.

«کبرا نام خواهر مُردهام بود که شناسنامهاش را باطل نکرده بودند و شناسنامه را برای من گذاشتند. مادر مریم صدایم میکرد. پدر زهرا میخواندم. زمان رقصندگی شهلا میگفتندم. در سینما شهرزاد شدم؛ حالا زیر شعرهایم مینویسند: م ـ شهرزاد.» (برگرفته از مقدمه کتاب با تشنگی پیر میشویم)
● یادی از «شهرزاد» شاعر، نویسنده و رقصندهی فیلمهای فارسی
* * *

کانون نویسندگان ایران با همکاری انجمن روابط فرهنگی ایران و آلمان (انستیتو گوته)، از ۱۸ تا ۲۷ مهر ۱۳۵۶ مراسم شعرخوانی و سخنرانی برگزار کردند که به «ده شب» معروف شد. در نهمین شب (۲۶ مهر ماه) نوبت قصهخوانی فریدون تنکابنی بود. او در آن شب داستان «هذیانهای دیوانهای گرفتار در قفسِ تنگِ آهنینِ داغ» را خواند.
● سخنرانی «سیمین دانشور» در انستیتو گوته (شب اول)
● شعرخوانی «عمران صلاحی» در انستیتو گوته (شب دوم)
● سخنرانی «بهرام بیضایی» در انستیتو گوته (شب سوم)
● شعرخوانی «محمد زهری» در انستیتو گوته (شب سوم)
● سخنرانی «غلامحسین ساعدی» در انستیتو گوته (شب چهارم)
● شعرخوانی «سعید سلطانپور» در انستیتو گوته (شب پنجم)
● سخنرانی «هوشنگ گلشیری» در انستیتو گوته (شب ششم)
● شعرخوانی «نصرت رحمانی» در انستیتو گوته (شب هشتم)
● قصهخوانی «فریدون تنکابنی» در انستیتو گوته (شب نهم)
* * *

کانون نویسندگان ایران با همکاری انجمن روابط فرهنگی ایران و آلمان (انستیتو گوته)، از ۱۸ تا ۲۷ مهر ۱۳۵۶ مراسم شعرخوانی و سخنرانی برگزار کردند که به «ده شب» معروف شد. در سومین شب (۲۰ مهر ماه) نوبت سخنرانی بهرام بیضایی بود.
● سخنرانی «سیمین دانشور» در انستیتو گوته (شب اول)
● شعرخوانی «عمران صلاحی» در انستیتو گوته (شب دوم)
● سخنرانی «بهرام بیضایی» در انستیتو گوته (شب سوم)
● شعرخوانی «محمد زهری» در انستیتو گوته (شب سوم)
● سخنرانی «غلامحسین ساعدی» در انستیتو گوته (شب چهارم)
● شعرخوانی «سعید سلطانپور» در انستیتو گوته (شب پنجم)
● سخنرانی «هوشنگ گلشیری» در انستیتو گوته (شب ششم)
● شعرخوانی «نصرت رحمانی» در انستیتو گوته (شب هشتم)
● قصهخوانی «فریدون تنکابنی» در انستیتو گوته (شب نهم)
* * *

کانون نویسندگان ایران با همکاری انجمن روابط فرهنگی ایران و آلمان (انستیتو گوته)، از ۱۸ تا ۲۷ مهر ۱۳۵۶ مراسم شعرخوانی و سخنرانی برگزار کردند که به «ده شب» معروف شد. در ششمین شب (۲۳ مهر ماه) نوبت سخنرانی هوشنگ گلشیری بود.
● سخنرانی «سیمین دانشور» در انستیتو گوته (شب اول)
● شعرخوانی «عمران صلاحی» در انستیتو گوته (شب دوم)
● سخنرانی «بهرام بیضایی» در انستیتو گوته (شب سوم)
● شعرخوانی «محمد زهری» در انستیتو گوته (شب سوم)
● سخنرانی «غلامحسین ساعدی» در انستیتو گوته (شب چهارم)
● شعرخوانی «سعید سلطانپور» در انستیتو گوته (شب پنجم)
● سخنرانی «هوشنگ گلشیری» در انستیتو گوته (شب ششم)
● شعرخوانی «نصرت رحمانی» در انستیتو گوته (شب هشتم)
● قصهخوانی «فریدون تنکابنی» در انستیتو گوته (شب نهم)
* * *

رضا براهنی شاعر، نویسنده و منتقد معاصر و از پایهگذاران کانون نویسندگان ایران؛ و همچنین در دورهای نیز رئیس انجمن قلم کانادا بود.