احمد شاملو: روزگار غریبی‌ست نازنین! (صدای شاعر)

احمد شاملو روزگار غریبی است

 بسیاری شعر «در این بُن‌بست» را با بیت ترجیح‌بند آن «روزگار غریبی‌ست نازنین!» می‌شناسند. «احمد شاملو» این شعر را  ۴۳ سال پیش، در چنین روزی سروده است. (۳۱ تیرماه ۱۳۵۸). شگفتا که ششصد هفتصد سال پیش از شاملو همین حیرت از وضع روزگار را «حافظ» هم داشته است. «دهانت را می‌بویند.» (پنهان خورید باده که تعزیر می‌کنند)؛ «مبادا که گفته باشی دوستت دارم.» (گویند رمز عشق مگوئید و مشنوید!)، «عشق را کنار تیرک راهبند تازیانه می‌زنند.» (ناموس عشق و رونق عشاق می‌برند). و عجبا که در زمانهٔ ما نیز چو نکو بنگری! می‌بینی روال روزگار هنوز هم بر همان منوال است که بود و چه بسا غریب‌تر هم. این شعر را با صدای احمد شاملو و در چند اجرای ترانه‌ای بشنوید.

ادامه خواندن احمد شاملو: روزگار غریبی‌ست نازنین! (صدای شاعر)

پنجاه سالگی این «شبانه» از سروده‌های احمد شاملو

احمد شاملو

امروز (۱۵ فروردین ۱۴۰۱) این شبانه از سروده‌های احمد شاملو ۵۰ ساله می‌شود.  این شعر در پانزدهم فروردین سال ۱۳۵۱ سروده شده و در مجموعه‌ی «ابراهیم در آتش» به‌چاپ رسیده است. در سالگشت سرایش این شعر، آن را با صدای شاعر در یکی از شبهای شعرخوانی او بشنویم.

ادامه خواندن پنجاه سالگی این «شبانه» از سروده‌های احمد شاملو

سیزده بدرِ آن سال در کرج!

هوشنگ ابتهاج احمد شاملو

امروز (۱۳ فروردین‌ ۱۴۰۱) دقیقا ۷۰ سال از عمر این عکس می‌گذرد. هوشنگ ابتهاج و احمد شاملو. سیزده بدر آن سال، باغی در کرج.

ادامه خواندن سیزده بدرِ آن سال در کرج!

احمد شاملو: لالایی برای بیداری

احمد شاملو لالایی برای بیداری

در سالهای اخیر سروده‌هایی از احمد شاملو به شکل ترانه با صدای خوانندگان مختلف اجرا شده است. این ترانه‌ها بیشتر اشعار مشهورتر شاملو و حاصل ذوق‌ورزی آهنگسازان علاقمند به این شاعر است. چرا که می‌دانیم احمد شاملو شعری برای ترانه‌شدن نسروده است.

ادامه خواندن احمد شاملو: لالایی برای بیداری

احمد شاملو: من و تو،‌ درخت و بارون (مجموعه ترانه‌ها)

به زبان محاوره و شکسته‌نویسی «احمد شاملو» را در شعر، بیشتر با سروده‌هایی چون «پریا» و «قصۀ دخترای ننه دریا» به‌یاد داریم. خود او در این باره گفته است:

ادامه خواندن احمد شاملو: من و تو،‌ درخت و بارون (مجموعه ترانه‌ها)

داروَگ «نیما» با صدای «شاملو» در تله‌تئاتر «آموزگاران»

آموزگاران محسن یلفانی

«محسن یلفانی» برای علاقمندان به ادبیات نمایشی و دوستداران تئاتر نامی آشناست. نمایشنامه‌ی «آموزگاران» یکی از کارهای مشهور اوست که اولین بار در ۱۴ دی‌ماه سال ۱۳۴۹ به نمایش در آمد. (۳۵ روز پیش از واقعه‌ی سیاهکل در ۱۹ بهمن ماه همان‌سال). کارگردان این نمایش «سعید سلطانپور» بود و هفت بازیگر مرد از جمله «ناصر رحمانی‌نژاد»، «رضا بابک» و «اکبر زنجانپور» در آن ایفای نقش می‌کردند.

ادامه خواندن داروَگ «نیما» با صدای «شاملو» در تله‌تئاتر «آموزگاران»

ترانه‌های ویکتور خارا (احمد شاملو ـ مظفر مقدم)

ویکتور خارا

«ویکتور خارا»، گیتاریست، شاعر، آهنگساز و آوازخوان شلیایی برای ما ایرانیان نامی آشناست. اکثر ما اول‌بار نام و صدای او را در سالهای اول پس از انقلاب شنیده‌ایم. به ابتکار «سازمان انتشاراتی، فرهنگی، هنری ابتکار» که «ابراهیم زالزاده» مدیرش بود و با دکلمه‌های «مظفر مقدم» از چند سروده ـ ترانه‌ای که «احمد شاملو» و «محمد زرین‌بال» از او ترجمه کرده بودند.

ادامه خواندن ترانه‌های ویکتور خارا (احمد شاملو ـ مظفر مقدم)

«صبر» و «جخت» در ترانه‌های ایرانی

احمد شاملو کتاب کوچه

در جلد یازدهم از مجموعه‌ی «کتاب کوچه» ـ کار سترگ احمد شاملو ـ رسیدم به مدخل «صبر و جخت». خرافه‌ای قدیمی در باورهای مردمی که حتما با آن آشنا هستید. یادم آمد از ترانه‌هایی که به این موضوع پرداخته‌اند. (به راستی چیزی هست در این دنیا که ایرانی باذوق در باره‌ی آن شعر و ترانه‌ای نسروده باشد!؟) چند تایی از آنها را در جعبه موسیقی این صفحه گذاشتم. شنیدنشان خالی از لطف نیست.

ادامه خواندن «صبر» و «جخت» در ترانه‌های ایرانی

دو «شبانه» و «مُحاق» برای «ساعدی»

فرهاد شبانه کوچه ها باریکن

از سروده‌های مشهور «احمد شاملو» یکی هم آن دو «شبانه»ای است که بعدها «اسفندیار منفردزاده» بر آن‌ها موسیقی نوشت و ما آنها را با صدای «فرهاد مهراد» به یاد می‌آوریم.

ادامه خواندن دو «شبانه» و «مُحاق» برای «ساعدی»

«فاطی» کوچولوی شعر «پریا»ی احمد شاملو

منظومهٔ بلند «پریا» اول‌بار در مجموعهٔ «هوای تازه» به‌چاپ رسید. با جمله‌ای بر پیشانی آن که پیشکش شعر از سوی شاعر بود. «به فاطی ابطحی کوچک، و رقص معصومانهٔ عروسک‌های شعرش».

ادامه خواندن «فاطی» کوچولوی شعر «پریا»ی احمد شاملو