ترانه ـ سرودهای جنبش «زن، زندگی، آزادی»

زن زندگی آزادی

پیشینه‌ی سرودهای انقلابی ـ مردمی در ایران به دهه‌ی پنجاه خورشیدی می‌رسد. اشعاری که بیشتر توسط زندانیان سیاسی سروده و بر ملودی یا آهنگ ترانه‌های مشهور اجرا می‌شد. بعد از انقلاب سال ۵۷ در ایران پنج خیزش مردمی رخ داد که برخی از آنها سرود یا ترانه‌ی خود را داشت.

ادامه خواندن ترانه ـ سرودهای جنبش «زن، زندگی، آزادی»

حمید مصدق: من اگر بنشینم، تو اگر بنشینی (صدای شاعر)

تو اگر بنشینی من اگر بنشینم

قصه‌ی ما
شعر و صدای: حمید مصدق
آهنگ: سیمون
خواننده: ستار

ادامه خواندن حمید مصدق: من اگر بنشینم، تو اگر بنشینی (صدای شاعر)

«بلا چاو» از مردان پارتیزان تا زنان ایران

بلا چاو

پیشینه‌ی ترانه‌ی بلا چاو (Bella ciao) به سالهای پایانی قرن نوزدهم در ایتالیا می‌رسد. این ترانه را کارگران فصلی مزارع گندم و زنان دهقان در شالیزارها زمزمه می‌کردند و مضمون آن جوانی زودگذر و سختی کار در مزرعه بود. بلا چاو بار دیگر در زمان جنگ جهانی دوم توسط پارتیزان‌ها و مخالفان فاشیسم در ایتالیا احیا شد و این بار با مضمون مقاومت و مبارزه در راه آزادی.

ادامه خواندن «بلا چاو» از مردان پارتیزان تا زنان ایران

مثلث هنری: عطاالله خُرم، پرویز وکیلی، ویگن

پرویز وکیلی عطاالله خرم ویگن

عطاالله خرم در مقام آهنگساز با بسیاری از ترانه‌سرایان دوران خود همکاری داشت و خوانندگان مشهوری کارهای او را اجرا کرده‌اند. در آن سالها اما ترانه‌هایی که او بر سروده‌های پرویز وکیلی و صدای ویگن ساخت از محبوب‌ترین و در سالهای بعد مشهورترین آثار او به حساب ‌می‌آیند.

ادامه خواندن مثلث هنری: عطاالله خُرم، پرویز وکیلی، ویگن

نمونه‌ی فارسی‌شده‌ی ترانه‌های مشهور

الهه قصه عشق

در جهان موسیقی اما گاهی آهنگ ترانه‌ای چنان از حسن استقبال عمومی برخوردار می‌شود که در کشورهای دیگر هم ترانه‌سرایی به زبان خود شعری بر همان آهنگ می‌گذارد و خواننده‌ای آن را اجرا می‌کند. این ترانه‌ها نزد اهل موسیقی Cover نامیده می‌شود.

ادامه خواندن نمونه‌ی فارسی‌شده‌ی ترانه‌های مشهور

یادنامه «فرهاد مهراد»

فرهاد مهراد

فرهاد مهراد
۲۹ دی ۱۳۲۲ ـ ۹ شهریور ۱۳۸۱

امروز (۹ شهریور) مصادف است با بیستمین سال درگذشت «فرهاد مهراد»، مردی که با صدایی تلخ می‌خواند و یادش در خاطرات ما شیرین و روشن است.

ادامه خواندن یادنامه «فرهاد مهراد»

«منوچهر اسماعیلی» و آن صداهای ماندگار

منوچهر اسماعیلی

«تنها صداست که می‌ماند»

با یاد استاد «منوچهر اسماعیلی» که از جهان فانی درگذشت و صدای ماندگارش را برای ما باقی گذاشت.

ادامه خواندن «منوچهر اسماعیلی» و آن صداهای ماندگار

احمد شاملو: روزگار غریبی‌ست نازنین! (صدای شاعر)

احمد شاملو روزگار غریبی است

 بسیاری شعر «در این بُن‌بست» را با بیت ترجیح‌بند آن «روزگار غریبی‌ست نازنین!» می‌شناسند. «احمد شاملو» این شعر را  ۴۳ سال پیش، در چنین روزی سروده است. (۳۱ تیرماه ۱۳۵۸). شگفتا که ششصد هفتصد سال پیش از شاملو همین حیرت از وضع روزگار را «حافظ» هم داشته است. «دهانت را می‌بویند.» (پنهان خورید باده که تعزیر می‌کنند)؛ «مبادا که گفته باشی دوستت دارم.» (گویند رمز عشق مگوئید و مشنوید!)، «عشق را کنار تیرک راهبند تازیانه می‌زنند.» (ناموس عشق و رونق عشاق می‌برند). و عجبا که در زمانهٔ ما نیز چو نکو بنگری! می‌بینی روال روزگار هنوز هم بر همان منوال است که بود و چه بسا غریب‌تر هم. این شعر را با صدای احمد شاملو و در چند اجرای ترانه‌ای بشنوید.

ادامه خواندن احمد شاملو: روزگار غریبی‌ست نازنین! (صدای شاعر)

«بیژن مفید» در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

بیژن مفید کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

همکاری بیژن مفید با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به دهه‌ی پنجاه برمی‌گردد. پیش از آن داستانهایی برای کودکان را برای مؤسسه انتشارات فرانکلین ترجمه کرده بود.

ادامه خواندن «بیژن مفید» در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

حکایت دیدار نیما یوشیج به روایت استاد شهریار

شهریار نیما یوشیج

در تاریخ فرهنگ و ادبیات ما از دیدار دو ادیب و اندیشمند یا اولین ملاقات شاعرانی که ارادتی به هم داشته‌اند؛ داستانهایی وجود دارد که برخی مثل دیدار شمس تبریزی و مولانا بیشتر به افسانه می‌ماند و پاره‌‌ای هم مثل ملاقات ابوعلی سینا و ابوسعید ابوالخیر که محتوایش همچنان راز سر به مُهر است!

ادامه خواندن حکایت دیدار نیما یوشیج به روایت استاد شهریار