برچسب: اکبر گلپایگانی

«. . . شب با آقای پرویز یاحقی و نواب صفا منزل خانم الهه مهمان بودیم. . . من از جایم بلند شدم دستم را گذاشتم روی دوش یکی از رفقام ـ یا آقای صفا بود یا پرویز یاحقی ـ گفتم: «مستِ مستم ساقیا، دستم بگیر!» . . . دو روز بعد تو راهرو اداره‌ی رادیو سینه به سینه به آقای گلپایگانی برخوردم.»

مست مستم ساقیا! دستم بگیر
تا نیفتادم ز پا دستم بگیر

بر در میخانه با زنجیر عشق
بسته‌ای پای مرا، دستم بگیر

دردمندم، عاشقم، افسرده‌ام
ای به دردم آشنا دستم بگیر

اوفتادم سخت در گرداب عشق
این دم آخر بیا دستم بگیر

من که بر این سینه‌ی چون آینه
می‌زنم سنگ تو را دستم بگیر

* * *

● حکایت ترانه «صبرم عطا کن» به روایت «بیژن ترقی»
● حکایت ترانه «بهار دلنشین» (بنان) به روایت «بیژن ترقی»
● حکایت ترانه «بگو که هستی» (دلکش) به روایت «بیژن ترقی»
● حکایت ترانه «کعبهٔ دلها» (الهه) به روایت «بیژن ترقی» و «الهه»
● حکایت تصنیف «از خون جوانان وطن» (الهه) به روایت «بیژن ترقی»

دل بیقرار
شعر و آهنگ: فضل‌الله توکل
خواننده: علی‌اکبر گلپایگانی

دلِ تنگِ من از تو شکوه داره
آروم آروم ز چشمم گریه باره
خسته شد دل ز بیدادِ زمونه
خوش به‌حال کسی کو غم نداره

نکردم به جهان غیر از محبت
که شد قسمت من اندوهِ و محنت
الهی نبینی تو رنگ شادمانی
تو عاشق نبودی که حال ما بدانی

نکردم به جهان غیر از وفاداری
ندیدم به خدا غیر از دل‌آزاری
دلم لبریز درده، وجودم سرد سرده
همه اندوه عالم تو قلبم خونه کرده
الهی نبینی تو رنگ شادمانی
تو عاشق نبودی که حال ما بدانی

♫  LP Cover  ♫

* * *

مست مستم
شعر: بیژن ترقی
پیانو: مرتضی محجوبی
خواننده: علی‌اکبر گلپایگانی

* * *
حکایت اولین ترانه «گلپایگانی» به روایت «بیژن ترقی»

* * *

دریغا دریغا
شعر: رضا جنتی‌عطایی
آهنگ: بزرگ لشگری
خواننده: علی‌اکبر گلپایگانی

خدایا! خدایا!
چرا از من او را گرفتی که ماتم بگیرم
من این سوی دنیا، تو آن سوی دنیا
چرا دردِ خود کم بگیرم

ز روزی که رفته ز پیش‌م او، نامه ننوشته
ز خاطر مگر بُرده او از دل یاد بگذشته

دریغا گذشته، گذشته
دریغا گذشته، گذشته

خدایا  همه هستی‌ام را گرفتی
همه هستی‌ام را تو یکجا گرفتی
اگر روزی از این قفس پر بگیرم
روَم سر به پایش نَهم تا بمیرم
و یا زندگی را من از سر بگیرم

خدایا! خدایا!
چرا از من او را گرفتی که ماتم بگیرم
من این سوی دنیا، تو آن سوی دنیا
چرا دردِ خود کم بگیرم

ز روزی که رفته ز پیش‌م او، نامه ننوشته
ز خاطر مگر بُرده او از دل، یاد بگذشته

دریغا گذشته، گذشته
دریغا گذشته، گذشته

♫  LP Cover  ♫

* * *

ما رند و خراباتی و دیوانه و مستیم (۲)
شعر: فرصت شیرازی
ویلون: حبیب‌الله بدیعی
آواز: علی‌اکبر گلپایگانی

ما رند و خراباتی و دیوانه و مستیم (۱)
شعر: فرصت شیرازی
ویلون: حبیب‌الله بدیعی
آواز: علی‌اکبر گلپایگانی

ما رند و خراباتی و دیوانه و مستیم
پوشیده چه گوییم همینیم که هستیم

زآن باده که در روز ازل قسمت ما شد
پیداست که تا شام ابد سرخوش و مستیم

دوشینه شکستیم به یک توبه دو صد جام
امروز به یک جام دو صد توبه شکستیم

یک باره ز هر سلسله پیوند بریدیم
دل تا که به زنجیر سر زلف تو بستیم

نگذشته ز سر پا به ره عشق نهادیم
برخاسته از جان به غم یار نشستیم

در نقطه ی وحدت سر تسلیم نهادیم
وز دایره ی کثرت موهوم برستیم

* * *

خدایی کن ای مه گناهم ببخش
شعر: بهادر یگانه
دکلمه: ژاله علو
تار: فرهنگ شریف
خواننده: علی‌اکبر گلپایگانی

خدایی کُن ای مَه، گناهم ببخش
در آغوش هستی پناهم ببخش

به عشقم نگیری، به مرگم سپار
به اشکم نبخشی، به آهم ببخش

به موی سپیدم نظر کُن ز مِهر
پس آنگه به بختِ سیاهم ببخش

گناهم گران‌ است و عشقم گواه
گناهِ مرا بر گواهم ببخش

نخواهی اگر لب گشایی ز خشم
نگاهی کُن و با نگاهم ببخش

به یاری به پا خیز و دستم بگیر
گنهکارم، اما گناهم ببخش

به پای تو سر می‌نهم بنده‌وار
به پیشانیِ عذرخواهم ببخش

ندارم پناهی به جز کوی تو
تو انگار چون خاک راهم، ببخش!

بُوَد عشقِ تو صبحگاهِ امید
فروغی از آن صبحگاهم ببخش

*‌ * *

دستی نگیرد دست من (گلهای رنگارنگ ۵۲۲)
گلهای رنگارنگ ۵۰۵
شعر و آهنگ: جهانبخش پازوکی
خواننده: گلپا و پوران شاپوری

یارب در این غوغای هستی
دنیای عشق و شور و مستی
دستی نگیرد دست من
من ناتوان افتاده‌ام
دین و دل از کف داده‌ام

در پایِ رفتن خارِ ناکامی شکسته
یارب دلِ غمدیده‌ام در خون نشسته
دستی نگیرد دست من
من ناتوان افتاده‌ام
دین و دل از کف داده‌ام

هر آرزویی در دل افسرده‌ام پا می‌گذارد
از دست غم می‌میرد و راه فرار را می‌سپارد
حالا که بیدادِ زمان از حد گذشته
حالا که دل زین فتنه‌ها آزرده گشته
دستی نگیرد دست من
من ناتوان افتاده‌ام
دین و دل از کف داده‌ام

♫  LP Cover  ♫

* * *
ترانه‌شناسی جهانبخش پازوکی (پوران)

* * *

بازگشت (طور سینا)
شعر: معینی کرمانشاهی
تار: فرهنگ شریف
خواننده: علی‌اکبر گلپایگانی

بازگشتم امشب از میخانه اما مستِ ‌مست
سر درونِ سینه و تنهایِ ‌تنها مستِ ‌مست

در میان‌ کوچه‌ها افتان و خیزان چون‌ نسیـم
جامه‌ وارون‌ کرده و‌ شیدای ‌شیدا، مستِ ‌مست

با سری از باده‌ی آتش بپـا کُن گرمِ‌ گرم
با دلی دیوانه و رســوایِ‌ رســوا مستِ‌ مست

همچو طوطی در پـسِ‌ آئینه‌ی‌دل قصه‌گو
چون‌ کلیم از اشتیــاق‌ طور سینا مستِ‌ مست

با همه شبگردی و دیوانگی از شور عشق
بازگشتم امشب از میخانه اما مستِ ‌مست

*‌ *َ *
معینی کرمانشاهی، شاعر ترانه‌های ماندگار

* * *

گل گریه
شعر: بیژن ترقی
آهنگ: فرهنگ شریف
خواننده: علی‌اکبر گلپایگانی

وقتی توی باغ چشات، دونه دونه، گل گریه وا می‌شه
عشقمون رسوا می‌شه، عشقمون رسوا می‌شه

وقتی توفان غضب، توی چشات پیدا می‌شه
عشقمون رسوا می‌شه، عشقمون رسوا می‌شه

آسمون عشقمون زیر یک ابر سیاه می‌ره ناپیدا می‌شه
آفتاب و مهتابمون گم توی دریا می‌شه
عشقمون رسوا می‌شه، عشقمون رسوا می‌شه

یه روز از خندهٔ تو جام آویزهٔ اشکم می‌شکست
در دل سادهٔ تو شور و شادی مگر از پا می‌نشست
. . .

♫  LP Cover  ♫

* * *