حکایت ترانه‌ی «آزاده‌» (هایده)

هایده آزاده ام

ترانه‌‌ی آزاده‌ام با آهنگی از ساخته‌های علی تجویدی و صدای هایده را آخرین اثر رهی معیری می‌دانند. رهی معیری که سالهای پایانی عمر خود را با بیماری سرطان درگیر بود یکی دو ماهی بعد از ضبط و اجرای این ترانه در ۲۴ آبان‌ماه ۱۳۴۷ درگذشت.

ادامه خواندن حکایت ترانه‌ی «آزاده‌» (هایده)

انوشیروان روحانی: تولدت مبارک

تولدت مبارک
شعر ترانه:‌ پرویز خطیبی
کلام مقدمه: نوذر پرنگ
آهنگ: انوشیروان روحانی

ادامه خواندن انوشیروان روحانی: تولدت مبارک

تاریخچه‌ی ترانه «بردی از یادم» (دلکش ـ ویگن)

دلکش بردی از یادم

امروز (۱۱ شهریور) سالگشت روز خاموشی «آتش کاروان».
یاد «دلکش» این صدای یادگار از «روزگار کودکی»، و آن «نشان ماندگار» از دور‌ه‌ی جوانی، یاد باد!

ادامه خواندن تاریخچه‌ی ترانه «بردی از یادم» (دلکش ـ ویگن)

پوران: برف

پوران برف

خاطره‌ی «پرویز خطیبی» سراینده‌ی ترانه، از جلسه‌ی ضبط ترانه‌ی «برف»

[ . . . ]
برای ضبط آهنگ «برف» دو هفته وقت صرف شد. هفتهٔ‌اول فقط نوازندگان بودند که زیر نظر [مرتضی] «حنانه» کار می‌کردند و در هفتهٔ دوم «پوران» آمد تا با همکاری ارکستر، ترانه را بخواند.
تمرین‌های اولیه موفقیت‌آمیز بود. ساعت حدود ۹ شب بود که در استودیوی بزرگ رادیو (استودیو شمارهٔ هشت) ضبط ترانه شروع شد. پس از پایان، نوار را گذاشتند تا همه بشنوند. همه چیز خوب بود ولی «پوران» از قسمت آخر آوازش راضی به نظر نمی‌رسید. حنانه که از وسواس پوران برای اجرای کارهای متفاوت اطلاع داشت پذیرفت که ضبط را تجدید کنند.

هنوز بچه‌های ارکستر جمع و جور نشده بودند که یکی از راه رسید، چیزی در گوش مسئول ضبط گفت و او خودش را به داخل استودیو رساند و با حنانه گفت‌وگو کرد. من [پرویز خطیبی] از پشت شیشهٔ اتاق فرمان قیافهٔ او را می‌دیدم اما چون میکروفون‌ها بسته بود نمی‌توانستم صدایشان را بشنوم. ناگهان دیدم که حنانه روی صندلی پشت پیانو نشست و سرش را در میان دست‌هایش گرفت. هنوز کسی نمی‌دانست چه اتفاقی افتاده است اما پیدا بود که خبر خوشی در کار نیست.
به داخل استودیو رفتم، حنانه سرش را بالا کرد، صورتش از اشک‌هایش خیس شده بود، ناله‌ای کرد و گفت: «خالقی مُرد . . . او را هم از دست دادیم، پس دیگر کی باقی ماندن؟»

ضبط آن برنامه به احترام درگذشت [روح‌الله] خالقی، مردی که بر گردن موسیقی ما حق زیادی دارد تعطیل شد. روزها و هفته‌ها گذشت و تابستان به پائیز و زمستان رسید. یکی از روزها در اتاق کارم نشسته بودم صدای پوران را که از رادیو آهنگ «برف» را می‌خواند شنیدم. این همان شعر من و آهنگ حنانه بود. یاد شبی افتادم که خبر مرگ خالقی،‌ حنانه را منقلب کرد.
. . .
پرویز خطیبی،‌ خاطراتی از هنرمندان (به‌کوشش فیروزه خطیبی)، انتشارات معین ـ تهران،‌ صفحهٔ ۴۹۷ و ۴۹۸

* * *
ترانهٔ‌ «برف» را در «نگاهنگ» نگاه کنید و بشنوید!

* * *

حمید قنبری ـ رامش: ماشین شخصی

حمید قنبری رامش ماشین شخصی

ماشین شخصی
بر وزن ترانه‌ی «روم نمیشه»
شعر: [پرویز] خطیبی
آهنگ: [پرویز غیاثیان]
خوانندگان: حمید قنبری، رامش

ادامه خواندن حمید قنبری ـ رامش: ماشین شخصی

کوروس سرهنگ‌زاده: اینا همه‌اش کار دله

اینا همش کار دله
شعر: پرویز خطیبی
آهنگ: منوچهر لشگری
خواننده: کوروس سرهنگ‌زاده

ادامه خواندن کوروس سرهنگ‌زاده: اینا همه‌اش کار دله

پوران: ترانه من

ترانه من
شعر: [پرویز] خطیبی
آهنگ: عباس شاپوری
خواننده: پوران شاپوری
(این ترانه را «ویگن» هم خوانده است. آنجا نام ترانه‌سرا را «دکتر نیرسینا» نوشته‌اند!) [+]

ادامه خواندن پوران: ترانه من

error: Content is protected !!