«سیمین بهبهانی» به روایت و با صدای شاعر

مهربان رفت.
مادرانه، ما را آرام‌آرام، به نبودنش عادت داد. . .

صبح امروز، دوستی درگذشت «سیمین بهبهانی» را با این سرودهٔ خود،‌ خبر داده بود. در آینده و روزهایی که پیش‌روست اهل قلم در معرفی و جایگاه ارزندهٔ آثار او در شعر معاصر ایران بسیار خواهند نوشت که ما دوستدارنش هنوز هم بیشتر با پیشینهٔ زندگی و کارنامهٔ‌ کارهای او آشنا خواهیم شد. شرح‌حال مختصری از زندگی شاعر به زبان و صدای او هم سهم راوی حکایت باقی در یادمان سیمین‌بانوی غزل ایران. بشنوید!

ادامه‌ی خواندن

تاریخچهٔ‌ شعر «دوباره می‌سازمت وطن» سیمین بهبهانی

«دوباره می‌سازمت وطن» را «سیمین بهبهانی»، سه سالی پس از انقلاب، در آخرین روزهای اسفندماه سال ۱۳۶۰ سرود. سی سال بعد در فروردین ۱۳۹۰،‌ وقتی «باراک اوباما» رئیس‌ جمهوری آمریکا در پیام نوروزی خود خطاب به ایرانیان، ترجمهٔ‌ دو بیت از این شعر را چاشنی تبریک خود کرد کارش به رسانه‌های گروهی فارسی‌زبان هم کشیده شد. بیشتر ما اما این شعر را در اجرای ترانه‌ای که «داریوش اقبالی» با آهنگی از ساخته‌های خود بر این سروده خواند به‌یاد می‌آوریم.

ادامه‌ی خواندن

از ماه و گل زیباتری، آری.

در پیشینهٔ‌ ترانه‌های ایرانی، خوانندگانی که با اجرای یکی دو ترانه، به‌شهرت رسیده و در یادها مانده باشند زیاد نیستند. یکی از آن‌ها «حسن گلنراقی» با ترانهٔ «مرا ببوس».

ادامه‌ی خواندن

سروده‌های «فروغ فرخ‌زاد» در فراسوی مرزها

تا آنجا که می‌دانیم «فروغ فرخ‌زاد» فقط یک‌بار ـ از سر تفنن شاید ـ شعری را به قصد ترانه شدن سروده است. ترانۀ «در خموشی‌های ساحل» که روی موسیقی «کلیف بارمن» با صدای «محمد نوری» اجرا شد. شعری که متن آن در هیچیک از پنج مجموعهٔ اشعار او دیده نمی‌شود. پس،‌ می‌توان گفت: فروغ، ترانه‌سرا نبود. و شاید حتا در زمان نوشتن و انتشار اشعارش فکر نمی‌کرد بعدها سروده‌هایی از او آهنگین و به شکل ترانه با صدای خوانندگان مختلف اجرا شود.

ادامه‌ی خواندن

اسماعیل خوئی (یک چهره از سعید)‌ صدای شاعر

می‌خواهم از شما که از ما هزار بار بگویید بگویند با قاری بزرگ،
می‌کاریم عشق بزرگ را، تا گل دهد به دامن بیزاری بزرگ

۳۱ خرداد ماه سال ۱۳۶۰ «سعید سلطانپور»، نمایشنامه‌نویس و شاعر معاصر تیرباران شد. فردایش، (اول تیر ماه)، خبر آن رسما اعلام شد. فردای این خبر (دوم تیر ماه) «اسماعیل خویی»، شعر بلند «یک چهره از سعید» را سروده و آماده داشت. سال‌ها اما گذشت تا دکلمه‌ی این سروده با صدای شاعر همراه با موسیقی «اسفندیار منفردزاده» منتشر شود.این سروده را با صدای شاعر و خاطره‌ٔ «اسماعیل خویی» را از جلسه‌ٔ ضبط آن دکلمه‌ بخوانید.

ادامه‌ی خواندن