یادبود «فردین» در سالگشت نبودن او

محمدعلی فردین ۱۸ فروردین سال ۱۳۷۹ در تهران درگذشت. مراسم خاک‌سپاری او یکی از به‌یادماندنی‌ترین بدرقه‌هایی بود که مردم در وداع با هنرمند محبوب خود نشان دادند. شرکت انبوه مردم در این مراسم، و در میان آن‌ها، جوانانی با لباس‌های منقش به تصویر فردین، نسلی که بعد از انقلاب و کنار ماندن فردین از سینما به‌دنیا آمده بود؛ پرسشی تازه شد برای اهل تحقیق در مسائل و مقولات مربوط به جامعه‌شناسی اجتماعی.

ادامه‌ی خواندن

«آفتاب‌های همیشه»: شاملو در آینۀ صدای آیدا

از بهمن ماه ۱۳۴۲ که احمد شاملو «آیدا در آینه» را سرود تا مرداد ماه سال ۱۳۸۹ که آیدا بخشی از آن را با صدای خود خواند چهل و شش ـ هفت سالی (بگو نزدیک به نیم قرن) گذشته است و حالا این «شاملو» ست که در آینۀ صدای «آیدا» تکرار می‌شود.

ادامه‌ی خواندن

طیفور ـ آقای چوخ بخت‌یوخ ـ بخش سوم

نه در غربت دلم شاد و . . .

طرح از: داریوش رادپور

«. . . حفظ و حراست سنت‌های باستانی از وظایف هر فرد میهن‌پرست است و «آقای چوخ بخت‌یوخ» این را خوب می‌داند. شاه‌بیت این سنت‌ها جشن نوروز است و سفرۀ هفت‌سین. اگرچه همیشه سمنویش کم است.

ادامه‌ی خواندن

طیفور ـ ماجرای آقای چوخ بخت‌یوخ ـ بخش دوم

از بد حادثه اینجا به پناه آمده‌ایم

طرح از: داریوش رادپور

«. . . تازه داشت زندگی سر و سامان می‌گرفت که «خانم چوخ‌ بخت‌یوخ» عضو انجمن زنان شد. هر هفته جلسه داشت. هر حرفی که آنجا زده می‌شد، همان‌شب خانم در خانه پیاده می‌کرد. . .  خانم به‌طور جدی معتقد شده بود که مردها هم می‌توانند بچه بزایند و «آقای چوخ بخت‌یوخ» در این سال‌ها کلاه سر خانم گذاشته است. . .

هر چیزی را در جلسۀ انجمن شنیده بود، فهمیده نفهمیده، قاطی آجیل و شیرینی، سه چهار تا رویش می‌گذاشت و به عنوان گفتۀ بزرگان تحویل دوستانی می‌داد که به اصطلاح داشت روی آن‌ها کار می‌کرد. . .

ادامه‌ی خواندن

طیفور ـ ماجراهای آقای چوخ بخت‌یوخ ـ بخش اول

ژان لوگ گودار فرانسوی یکی از اولین کسانی بود که در مقام کارگردان، «سینمای آوانگارد» یا «پیشرو» را در تاریخ سینما پایه‌گذاری کرد. جمله‌ای معروف از اوست که گفته: «هر داستان باید که شروع، نقطۀ اوج و پایانی داشته باشد، ولی لزوما اینطور نیست که این سه به همین ترتیب و پشت سر هم بیایند.»

ولی راستش را بخواهید بعضی حکایات است که انگار بایستی آنها را از اول اولش گفت. مثلا همین داستان نیمه بلند «آقای چوخ بخت‌یوخ» به روایت طیفور از انتشارات اندیشه در شهر گوتنبرگ سوئد.

ادامه‌ی خواندن

ترانهٔ همسفران (احمد شاملو) مجموعه ترانه‌ها

ترانهٔ همسفران سرودهٔ کوتاهی‌ست از احمد شاملو در سال ۱۳۵۹که در مجموعهٔ ترانه‌های کوچک غربت به‌چاپ رسیده. این شعر اما با همین کوتاه و مختصر بودنش تا امروز دو اجرای ترانه‌ای شده است.: یکی با صدای سهیل نفیسی در آلبوم ری‌را، و دیگری با اجرای لیلا محمدی.

لیلا محمدی که کار اصلی او مستندسازی برای تلویزیون است، بعد از این ترانه همراه با همسرش بهنام ضیایی (استاد ریاضی دانشگاه‌های آمریکا) و همایون خسروی (استاد نوازندهٔ ساز ویلون‌سل) گروهی تشکیل دادند که نام آن را «همسفران» گذاشتند. این گروه هنری شعر دیگری از سروده‌های احمد شاملو را به نام من و تو، درخت و بارون اجرا کرده‌اند.

ادامه‌ی خواندن